Postanowienie NSA z 23 czerwca 2010 r., I OZ 464/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 444/10 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia:

Skład

Sędzia NSA Paweł Miładowski przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 17 maja 2010 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał M.M. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości w kwocie 100 złotych.

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł Z.W., domagając się jego uchylenia, cofnięcia bądź zmiany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Na wstępie wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, zostało odebrane w dniu 20 maja 2010 r., zaś zażalenie na to zarządzenie zostało nadane przez skarżącego w dniu 27 lutego 2010 r. (data stempla pocztowego – k. 16), a więc z zachowaniem 7 – dniowego terminu do jego złożenia.

Zażalenie Z. W. na zarządzenie z dnia 29 stycznia 2010 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Sprawa w przedmiocie podziału nieruchomości nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Jednocześnie skarżący M.M. nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt. 2, 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Nie wynika to również z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.

Wskazać w tym miejscu należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego brak jest przepisu wskazującego na konieczność pouczenia o uprawnieniu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Co więcej jak wynika z treści przedmiotowego zażalenia skarżący miał świadomość o przysługującym mu prawie do złożenia takiego wniosku, a zatem pouczenie w tym zakresie byłoby zbędne. Skarżący mając taką świadomość nie skorzystał z tego uprawnienia i nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji