Postanowienie NSA z 5 czerwca 2019 r., I OZ 465/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 1247/18 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi [...]Sp. z o.o. Sp. k. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu po wznowieniu postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 3 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 1247/18 odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako "P.p.s.a."). Nieodzowne jest zatem wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w powołanym przepisie, tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła, że zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, gdyż nie wskazała żadnej argumentacji na poparcie tego wniosku. Nie wskazała przesłanek, na jakich opiera swój wniosek, jak też nie przedstawiła okoliczności ani dokumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd nie dostrzegł także z urzędu przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd podkreślił przy tym, że odmowa rejestracji pojazdu skutkuje, co prawda niemożnością korzystania przez wnioskodawcę z konkretnego auta, co niewątpliwie może się przyczynić do pewnych utrudnień związanych z codziennym funkcjonowaniem, jednakże nie można przyjąć, że powyższa okoliczność spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź będzie miała charakter nieodwracalny.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca Spółka, wnosząc o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca Spółka potrzebuje pojazdu do prowadzenia działalności gospodarczej. Niemożność korzystania z pojazdu przyczynia się do utrudnień związanych codziennym funkcjonowaniem Spółki. Odmowa rejestracji pojazdu skutkuje koniecznością zakupienia bądź wynajęcia pojazdu zastępczego oraz poniesienie kosztów związanych z parkingiem dla pojazdu, z którego nie będzie mogła korzystać. Koszty związane z kupnem bądź wynajmem pojazdu zastępczego, jego eksploatacji, ubezpieczenia, kosztami ewentualnego leasingu bądź kredytu spowoduje wyrządzenie znacznej szkody.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd może zatem wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Z powyższego wynika, że ciężar w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Wprawdzie strona zobligowana jest jedynie do uprawdopodobnienia zaistnienia niebezpieczeństwa, o jakim mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., jednak nie oznacza to, że nie ma ona obowiązku podjęcia jakichkolwiek działań do wykazania konkretnych okoliczności oraz oparcia prezentowanych twierdzeń stosownymi dokumentami. Sąd powinien dysponować wiedzą o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji oraz mieć możliwość zweryfikowania tej wiedzy. Samo powołanie się na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zasadnie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż wnioskodawca nie przedstawił jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku w tym zakresie. Nie wskazał bowiem ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani ich nie uzasadnił.

Zgodzić się należy, że brak możliwości korzystania z dotychczas używanego samochodu wiąże się z licznymi niedogodnościami. Okoliczność ta mogłaby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyby została ona we wniosku poparta przekonywującymi wyjaśnieniami oraz stosownymi dowodami. Tego jednak we wniosku zabrakło. Dlatego też słusznie Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wyjaśnić należy, odnosząc się do podniesionych w zażaleniu okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zakażonej decyzji, że zażalenie nie jest środkiem służącym do uzupełniania złożonego w sprawie wniosku. Zażalenie jest jednym z dwóch środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. Jego istotą jest kontrola legalności wymienionych w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnych postanowień i zarządzeń wydanych w toku postępowania.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.