Postanowienie NSA z 4 lipca 2012 r., I OZ 467/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Fundacji [...] w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Wr 525/11 o umorzeniu postępowania

Sprawa

w sprawie wniosku skarżącej z dnia 11 kwietnia 2012 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od zażalenia oraz ustanowienia pełnomocnika do sporządzenia uzasadnienia zażalenia w sprawie ze skargi Fundacji [...] w D. na uchwałę Rady Miejskiej D. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia przebiegu istniejących dróg gminnych w granicach administracyjnych miasta D. postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Wr 525/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie z wniosku strony z dnia 11 kwietnia 2012 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od zażalenia, w sprawie ze skargi Fundacji [...] w D. na uchwałę Rady Miejskiej D. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia przebiegu istniejących dróg gminnych w granicach administracyjnych miasta D. W uzasadnieniu Sąd powołał się na przepis art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz art. 277 tej ustawy. Nadto odnosząc się do wniosku strony skarżącej o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 26 marca 2012 r. odmówiono przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a od daty wydania tego postanowienia nie uległy zmianie okoliczności, które legły u podstaw odmowy przyznania prawa pomocy. Podkreślono również, że zasadność stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który odmówił przyznania prawa pomocy, będzie – wskutek wniesionego zażalenia – przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W tej sytuacji, w ocenie Sądu, postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od zażalenia i ustanowienia pełnomocnika do sporządzenia uzasadnienia zażalenia, należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. umorzyć jako bezprzedmiotowe.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Fundacja [...] w D. zaskarżając go w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności podnieść należy, że Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zażalenie z dnia 21 maja 2012 r. Fundacja wniosła na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 9 maja 2012 r., mimo że jako datę zaskarżonego postanowienia wskazano dzień 14 maja 2012 r. Powyższe należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską, albowiem w aktach sprawy brak jest postanowienia datowanego na ten dzień.

Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Przepis art. 261 p.p.s.a. wskazuje, że od sprzeciwu i zażaleń o których mowa w art. 259 i 260, nie pobiera się opłat sądowych. Zaś przepis art. 260 p.p.s.a. przesądza, że w razie wniesienia sprzeciwu (także od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy), który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie. Zatem z powyższych przepisów wynika, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu z dnia 26 marca 2012 r. wydane na skutek wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 27 lutego 2012 r. w przedmiocie prawa pomocy, jest z mocy ustawy wolne od opłaty sądowej.

Słusznie także zauważył Sąd I instancji, że – w tej konkretnej sprawie –zasadność stanowiska tego Sądu co do odmowy przyznania skarżącej Fundacji prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym także wniosku o ustanowienie na rzecz Fundacji profesjonalnego pełnomocnika, będzie przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w związku z wniesionym zażaleniem na postanowienie o odmowie jego przyznania.

Dodatkowo zaznaczyć należy, że skarżąca Fundacja nie podważyła zasadności zakwestionowanego postanowienia, albowiem na poparcie swojego stanowiska nie przytoczyła żadnego argumentu.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zakwestionowane postanowienie mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Tym samym, na podstawie art. 184 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.