Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 12 marca 2018 r. sygn. akt II SAB/Gd 8/18 wydanym w sprawie ze skargi K. D.-Z. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) umorzył postępowanie (punkt pierwszy) oraz na postawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy zwrócił skarżącej ze środków Skarbu Państwa - WSA w Gdańsku kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi (punkt drugi).
W uzasadnieniu wskazano, że pismem z dnia 6 lutego 2018 r. skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania. W ocenie Sądu cofnięcie było dopuszczalne i skuteczne.
Zażalenie na to postanowienie złożyła K. D.-Z., zaskarżając je w części, tj. co do rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania zawartego w punkcie drugim sentencji. Wniosła o jego uchylenie i zasądzenie od Wójta Gminy W. na swoją rzecz kwoty 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, a ponadto zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego - w tym kosztów zastępstwa procesowego - według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazano, że organ po wniesieniu skargi udostępnił skarżącej informacje, o które prosiła. W ocenie autora zażalenia przyjąć zatem należy, że po zainicjowaniu postępowania sądowoadministracyjnego organ uwzględnił w całości wniesioną przez stronę skargę w trybie art. 54 § 1 p.p.s.a. Wobec tego, oświadczenie o cofnięciu skargi było ściśle powiązane z uprzednim uwzględnieniem przez organ w całości wniesionej przez stronę skargi. Zdaniem autora zażalenia przesłanką umorzenia postępowania w niniejszej sprawie powinno być zatem nie tyle samo cofnięcie skargi, co całokształt okoliczności faktycznych i prawnych, w następstwie których strona złożyła oświadczenie w przedmiocie cofnięcia skargi. Umorzenie powinno nastąpić na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a.
W odpowiedzi na zażalenie Wójt Gminy W. wniósł o jego oddalenie, podzielając w pełni stanowisko Sądu I instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Organ podniósł, że nie jest możliwe cofnięcie skargi, które wiąże się z umorzeniem postępowania i skutkuje zastosowaniem przez Sąd art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i jednoczesne żądanie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania związanych z udziałem pełnomocnika. Zwrócił też uwagę, że skoro strona nie wniosła środka odwoławczego kwestionującego zasadność umorzenia z powołaniem na art. 161 § 1 p.p.s.a., to NSA nie jest uprawniony do oceny kwestionowanego postanowienia w tym zakresie. W ocenie organu udostępnienie stronie skarżącej żądanej informacji publicznej nie może być utożsamiane z uwzględnieniem w całości skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z przepisu art. 199 p.p.s.a. wynika z kolei, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 201 § 1 p.p.s.a., stosownie do którego zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Zgodnie z tym ostatnim przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.
W niniejszej sprawie K. D.-Z. pismem z dnia 6 lutego 2018 r. cofnęła skargę na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia 20 grudnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. Czynność tę Sąd I instancji ocenił jako dopuszczalną, skuteczną i podpadającą pod przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z uwagi na to, że cofnięcie nastąpiło przed dniem rozprawy, Sąd prawidłowo orzekł o zwrocie skarżącej ze środków Skarbu Państwa - WSA w Gdańsku kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu uznać należy je za nieusprawiedliwione. Skarżąca miałaby możliwość ubiegania się o zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, gdyby Sąd zastosował art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. i umorzył postępowanie w wyniku oceny, że bezczynność miała miejsce i ustała z powodu uwzględnienia przez organ skargi w trybie autokontroli. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Sąd umorzył postępowanie w wyniku cofnięcia skargi przez skarżącą, stosując art. art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Prawidłowości tego rozstrzygnięcia strona skarżąca nie zakwestionowała w złożonym środku odwoławczym, ograniczając się tylko do zaskarżenia punktu drugiego rozstrzygnięcia dotyczącego zwrotu wpisu od skargi.
Na marginesie podkreślić wypada, że organ w rozpoznawanej sprawie rozpoznał wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej, jednak nie uznał skargi za zasadną i nie stwierdził swojej bezczynności w tym przedmiocie. W odpowiedzi na skargę wyraźnie wskazał, że skarga powinna zostać w jego ocenie oddalona, bowiem wniosek wpłynął na adres poczty elektronicznej służący do wewnętrznych kontaktów Wójta z pracownikami Urzędu Gminy, który nie jest podawany jako oficjalny adres do kontaktów z Wójtem, w szczególności nie jest podawany na stronie internetowej Gminy ani w BIP (por. k. 10 akt sądowych).
W tej sytuacji umorzenie postępowania z uwzględnieniem zasądzenia na rzecz skarżącej od organu zwrotu kosztów w oparciu o przepis art. 201 § 1 p.p.s.a. nie było możliwe. Zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.