Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 11 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 470/09

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Joanna Banasiewicz
Rozpoznanie
w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 lutego 2009 r., sygn. akt SA/Sz 908/03 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi K. L. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] marca 2003 r. w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby i obniżenia stopnia

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 listopada 2003 r. sygn. akt SA/Sz 908/03 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie odrzucił skargę K. L. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] marca 2003 r. w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby i obniżenia stopnia - jako złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.

Pismem z dnia 17 listopada 2008 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, K. L. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] marca 2003 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący poniósł, iż orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] marca 2003 r. zostało mu doręczone dnia [...] marca 2003 r. w Areszcie Śledczym w S. Wnioskodawca wskazał, iż skargę zgodnie z pouczeniem nadał w dniu 19 kwietnia 2003 r. w administracji Aresztu Śledczego, a fakt ten został potwierdzony w korespondencji urzędowej tego Aresztu, a zatem zdaniem skarżącego skarga została złożona z zachowaniem terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił wniosek K. L. Jak wskazał Sąd wniosek ten został złożony po upływie roku od uchybienia terminowi, a dokładnie po upływie lat pięciu, co stosownie do art. 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) oznacza, iż jego przywrócenie dopuszczalne jest tylko w przypadku wyjątkowym. W ocenie Sądu wyjątkowa sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie występuje. Dokonując takiej oceny, Sąd w szczególności miał na względzie, iż przez okres pięciu lat skarżący nie podejmował jakichkolwiek działań w celu uzyskania informacji o stanie sprawy wszczętej z jego skargi, a ponadto nie podał we wniosku żadnej wyjątkowej przyczyny wskazującej, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 87 § 5 p.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Stosownie natomiast do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Powyższe przepisy będą miały w sprawie niniejszej zastosowanie, gdyż jak wynika z akt sprawy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony dopiero po okresie pięciu lat od upływu uchybionego terminu. Należy w związku z tym podzielić pogląd Sądu I instancji, że wyjątkowa sytuacja, o której mowa w art. 87 § 5 p.p.s.a. w sprawie niniejszej nie występuje.

Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu należy zauważyć, że zarówno we wniosku o przywrócenie terminu jak i we wspomnianym zażaleniu skarżący podważa samą zasadność odrzucenia skargi podnosząc, że została ona wniesiona w terminie, wbrew ustaleniom Sądu. Tym samym skarżący jednak nie wskazał nadzwyczajnych okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie terminu, któremu uchybił pięć lat temu. Jak trafnie przy tym zauważył Sąd I instancji przez okres pięciu lat skarżący nie podejmował jakichkolwiek działań w celu uzyskania informacji o stanie sprawy wszczętej z jego skargi W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zasadnie uznał przedmiotowy wniosek K. L. za niedopuszczalny i w konsekwencji odrzucił go zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 lutego 2009 r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.