Postanowienie NSA z 1 lipca 2008 r., I OZ 472/08

Wydany

1 lipca 2008 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 1 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. W.-S.

Skład

Sędzia NSA Wiesław Kisiel

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 390/06, w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego

Sprawa

w sprawie ze skarg E. N. i J. S. oraz W. W. – S., M. R., W. P., R. R.. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 390/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu skarg E. N. i J. S. oraz W. W. – S., M. R., W. P., R. R., na decyzję Wojewody M. z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości w pkt I. odrzucił skargę E. N., w pkt II. oddalił skargę J. S., w pkt III. w uwzględnieniu skargi W. W. – S., M. R., W. P., R. R. uchylił zaskarżoną decyzję w części, w której utrzymano w mocy decyzję organu l instancji w pkt. 2 i 3, w pkt IV. orzekł, że zaskarżona decyzja w części o której mowa w pkt. III niniejszego wyroku nie może być wykonywana, a w pkt V. zasądził od Wojewody M. na rzecz skarżących W. W. – S., M. R., W. P., R. R. kwotę 2.736, 00 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 31 stycznia 2008 r. W. W. – S., reprezentowana przez adwokata K. K. – C., wniosła zażalenie od powyższego wyroku w części dotyczącej zwrotu kosztów postępowania, domagając się zmiany orzeczenia w ten sposób, że zostanie tytułem zwrotu kosztów postępowania dodatkowo orzeczony zwrot od Wojewody M. kwoty 6960 zł na rzecz skarżących W. W. – S., M. R., W. P. i R. R..

Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) oraz naruszenie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm., dalej rozporządzenie).

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, iż w swojej skardze strona zaskarżyła obowiązek zapłaty świadczenia, w związku z czym przedmiotem zaskarżenia była zapłata sumy pieniężnej. Tak też tą skargę, w ocenie skarżącej, potraktował Sąd I instancji obliczając kwotę kosztów w wysokości 2 496 zł, od wartości kwoty, do zapłaty której strony zostały zobowiązane wezwaniem z dnia 3 kwietnia 2006 r.. Oznacza to, że znajduje zastosowanie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 6 pkt 7 rozporządzenia, który przewiduje, że przy wartości zaskarżenia przekraczającej 200 000 zł wysokość minimalnego wynagrodzenia adwokata wynosi 7200 zł. W dalszej części uzasadnienia skarżąca wskazuje, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt. 5 wyroku z dnia 21 grudnia 2007 r. orzekł jedynie o zasądzeniu kwoty 2 730 zł. Biorąc pod uwagę poniesienie zapłaty kosztów w wysokości 2496 zł, oznacza to, że została zasądzona inna stawka wynagrodzenia adwokata niż wynikająca ze wskazanych powyżej przepisów rozporządzenia, w wysokości 240 zł. W ocenie skarżącej, ze względu na fakt, że uzasadnienie nie zawiera w żadnej swojej części uzasadnienia odnośnie orzeczenia o kosztach to uchyla się ono spod kontroli instancyjnej i wywołuje to konieczność uchylenia postanowienia w zaskarżonej części.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Rozpoznając wniesione zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zawarte zarzuty naruszenia przepisów postępowania wskazane w zażaleniu są słuszne, a ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Orzeczenie w zaskarżonej części nie zostało uzasadnione, a nadto w uzasadnieniu nie zawarto nawet podstawy prawnej orzeczenia o kosztach.

Uzasadnienie wyroku, także w odniesieniu do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, powinno zawierać podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. (art. 141 § 4 P.p.s.a.)

Brak powyższych elementów w wyroku z dnia 21 grudnia 2007 r. stanowi naruszenie przepisów art. 141 § 4 i art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wymaga to ponownego rozpatrzenia sprawy w tym zakresie przez Sąd I instancji.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).