Uzasadnienie
W. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza K. z dnia [...] lipca 2008 r., który uchylił w całości swoją decyzję z dnia [...] sierpnia 2006 r., która przyznawała świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności dzieckiem wnioskodawczyni W. M. - M. w wysokości 420 zł miesięcznie na okres od 1 września 2006 r. do 31 lipca 2007 r.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez możliwość wydania przez organ I instancji decyzji o zwrocie nienależnego świadczenia w trybie art. 23a ust. 9 w zw. z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992).
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazał Sąd zwrot pobranych świadczeń rodzinnych stanowi konsekwencję uznania ich za nienależne w rozumieniu art. 30 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Podjęcie rozstrzygnięcia w oparciu o art. 30 ustawy o świadczeniach rodzinnych, pociągałoby za sobą niewątpliwie konsekwencje finansowe dla skarżącej. Ubytek w majątku wyżej wymienionej nie musiałby jednak być równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków czy wyrządzeniem znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie wykazała w sposób dostateczny, że w jej przypadku skutek taki mógłby wystąpić. Nie przedstawiła bowiem żadnych szczegółowych danych dotyczących rozmiarów zagrożenia związanego z wykonaniem kwestionowanej decyzji. Skarżąca nie podała swojej aktualnej sytuacji materialnej, uniemożliwiając tym samym ocenę skutków związanych z zapłatą nienależnych świadczeń w razie orzeczenia obowiązku och zwrotu. Dlatego też Sąd uznał, iż uzasadnienie jej wniosku, pomimo iż wskazuje na potencjalne skutki wykonania zaskarżonej decyzji, nie pozwala na stwierdzenie, czy zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Na powyższe postanowienie W. M. wniosła zażalenie, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca podkreśliła, że w postępowaniu przed Sądem I instancji dołączyła szereg dokumentów potwierdzających jej aktualną trudną sytuację materialną. W ocenie skarżącej natychmiastowe wyegzekwowanie tak dużej kwoty nie pozostanie bez wpływu na życie rodziny a przede wszystkim wychowanie nieletnich dzieci. Konieczność choćby tymczasowego zastopowania następstw zaskarżonej decyzji wynika z trudnej w dalszym ciągu sytuacji ekonomicznej rodziny mimo podjętej za granicą przez męża pracy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przedmiotem ochrony tymczasowej jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] sierpnia 2008 r., orzekająca w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej świadczenie pielęgnacyjne nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. i nie może do niej mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w powyższym przepisie. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. mógłby mieć jedynie zastosowanie w sprawie niniejszej na dalszym etapie postępowania w przypadku wydania decyzji o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.
W takiej sytuacji należy uznać, że zaskarżone postanowienie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zasadnie zatem odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] sierpnia 2008 r., w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.