Postanowienie NSA z 5 lipca 2012 r., I OZ 474/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 05 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 44/12

Sprawa

w sprawie ze skargi M. C. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Barbara Adamiak przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 44/12, na podstawie art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M. C. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 240 /dwieście czterdzieści/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W złożonym – w ustawowym terminie – zażaleniu z dnia 27 kwietnia 2012 r. M. C. zaskarżył powyższe postanowienie w zakresie punktu 2. dotyczącego zwrotu kosztów postępowania podnosząc, że skarżący w dniu 29 marca 2012 r. uiścił opłatę od skargi w kwocie 100 /sto/ złotych bezpośrednio w kasie Sądu, jednakże zaskarżone postanowienie nie obejmuje podlegających zasądzeniu kosztów powyższej opłaty. Wniósł o zmianę postanowienia przez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w kwocie 340 /trzysta czterdzieści/ złotych, na które składają się koszty wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 240 /dwieście czterdzieści/ złotych i wpis sądowy od skargi w kwocie 100 /sto/ złotych oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 17 maja 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 44/12, na podstawie art. 195 §2 i art. 201 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił punkt drugi postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 44/12 i zasądził od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącego M. C. kwotę 340 /trzysta czterdzieści/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżącemu należy się zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 340 /trzysta czterdzieści/ złotych, w tym: 100 /sto/ złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 /dwieście czterdzieści/ złotych stosownie do §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.). Jednocześnie Sąd stwierdził, że w związku z zawartym w zażaleniu wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, wyjaśnienia wymaga, że koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym przysługują w przypadku rozpoznawania sprawy przez sąd drugiej instancji, stosownie do §14 ust. 2 pkt 2 lit. d) powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., dlatego Sąd nie przyznał kosztów postępowania zażaleniowego. Ponadto w świetle art. 227 §2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od zażalenia wniesionego na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych nie pobiera się opłat sądowych. W ocenie Sądu I instancji uznanie zażalenia za "oczywiście uzasadnione" oznacza brak podstawy do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia, a art. 220 §1 ww. ustawy nie ma wówczas zastosowania. Uiszczona opłata sądowa podlega zwrotowi na podstawie art. 225 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże ze znajdującej się w aktach sprawy informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty w sprawie do dnia 15 maja 2012 r.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 17 maja 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 44/12, na podstawie art. 195 §2 i art. 201 §1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone postanowienie w zakresie punktu drugiego i zasądził od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącego M. C. kwotę 340 /trzysta czterdzieści/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zażalenie na powyższe postanowienie, w zakresie orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego wniósł skarżący. W zażaleniu zarzucił naruszenie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 205 §2 tej ustawy i ewentualnie w związku z §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, a także w związku z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. z uwagi na to, że postanowienie nie obejmuje całości kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i podlegających zasądzeniu do zwrotu, w tym minimalnych kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w postępowaniu zażaleniowym.

Na tej podstawie skarżący wnosił o zmianę postanowienia we wskazanej części przez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania:

a/ w kwocie 460 /czterysta sześćdziesiąt/ złotych, tj. przez uwzględnienie zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 240 /dwieście czterdzieści/ złotych oraz kosztów opłaty od skargi w kwocie 100 /sto/ złotych, a także kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w postępowaniu zażaleniowym w kwocie 120 /sto dwadzieścia/ złotych w oparciu o §14 ust. 2 pkt 2 lit. d) ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, b/ lub ewentualnie w kwocie 580 /pięćset osiemdziesiąt/ złotych, tj. przez uwzględnienie zwrotu: kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 240 /dwieście czterdzieści/ złotych oraz kosztów opłaty od skargi w kwocie 100 /sto/ złotych i kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w postępowaniu zażaleniowym w kwocie 240 /dwieście czterdzieści/ złotych w oparciu o §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 201 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) "§1 Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 §3. §2 W razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2, przepis art. 206 stosuje się odpowiednio".

Wbrew podniesionym w zażaleniu twierdzeniom skarżącego, sąd administracyjny nie orzeka o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego. Zgodnie z art. 200 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "W razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw".

Powyższy przepis w pełni koresponduje z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., zgodnie z którym "Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej". Określona w ten sposób, podstawowa funkcja sądów administracyjnych, czyni zasadną wykładnię, zgodnie z którą to w sytuacji rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej, czyli przede wszystkim w sytuacji kontroli działalności administracji publicznej, następuje "celowe dochodzenie praw" strony, o których wywodzono w zażaleniu.

Zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego związane jest z wynikiem kontroli działalności administracji publicznej, tj. z uwzględnieniem skargi przez Sąd I instancji, lub z sytuacjami przewidzianymi w art. 203 i 204 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, albo z przepisami szczególnymi, tj. na przykład z art. 201 ww. ustawy.

W tym stanie rzeczy, skoro Sąd I instancji w pełni prawidłowo określił i zasądził na rzecz skarżącego M. C. od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, kwotę 340 /trzysta czterdzieści/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.