Postanowienie NSA z 7 lipca 2011 r., I OZ 478/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 11 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SO/Op 2/11 o oddaleniu wniosku o wyłączenie od rozpoznania

Sprawa

sprawy sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu w osobach: M. G., M. M., A. M., M. O., I. D., K. B., M. S., T. Ś., A. W., H. Ł., Z. Ł., D. D., A. C., K. R., H. B., M. M., L. B., M. T., M. J., J. S., B. K., M. G., Z. W., H. K., A. S., A. P., O. B., J. S., A. W., T. K., M. M., H. O., M. R., L. S., J. S., W. W., E. K., R. P., J. K. w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Starosty Lubińskiego w przedmiocie wydania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z 11 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SO/Op 2/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek J. K. o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu.

W uzasadnieniu, Sąd I instancji wskazał, że w związku ze złożonym wnioskiem z dnia 28 października 2010 r. sędziowie orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu złożyli pisemne oświadczenia, w których oświadczyli, iż w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 18/08 nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 w/w ustawy).

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt I OW 190/10, Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył do rozpoznania wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu.

Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2011 r. skarżący wezwany został do wskazania okoliczności, które uprawdopodobniają przyczyny wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w terminie 7 dni, pod rygorem oddalenia wniosku o wyłączenie tych sędziów.

W odpowiedzi na powyższe skarżący oświadczył, że "wniosek o wyłączenie sędziów z Wrocławia jest słuszny i złożony w dobrej wierze". Nie powołując w tym zakresie żadnych okoliczności, skarżący przesłał w załączeniu pisma składane przez niego do spraw rozpoznawanych w postępowaniach cywilnych i karnych, zawierające zarzuty dotyczące czynności podejmowanych w tych postępowaniach przez sędziów i prokuratorów, a także działań organów administracji publicznej.

Uzasadniając oddalenie wniosku o wyłączenie sędziów podkreślono, że stosownie do art. 20 P.p.s.a., strona składającą wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie nie wystąpiły żadne okoliczności mogące stanowić podstawę wyłączenia. W stosunku do żadnego z sędziów orzekających w WSA we Wrocławiu nie zachodzą bowiem okoliczności, o których mowa w art. 18 P.p.s.a. Na jakiekolwiek prawdopodobieństwo ich zaistnienia nie wskazuje w żaden sposób skarżący oraz zawarte w aktach pisma i dokumenty. Ponadto, skarżący nie uprawdopodobnił także zaistnienia okoliczności, uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 19 P.p.s.a. W ocenie Sądu I instancji, wskazane we wniosku ogólne twierdzenia o tym, że wniosek ma pewne tło i wiąże się bezpośrednio i pośrednio ze sprawą uwłaszczenia, na tle której prowadzono postępowania karne, nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. W tym zakresie wnioskodawca nie powołał żadnych faktów, czy też dowodów, mogących uprawdopodobnić podane twierdzenie, a tym samym uzasadnić wątpliwość co do bezstronności sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu. W szczególności dowodów takich nie stanowią przedłożone przez stronę pisma, które składane były przez skarżącego do sądów powszechnych i prokuratury, a dotyczyły działań podejmowanych przez sędziów orzekających w tych sądach oraz prokuratorów.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. K., domagając się jego uchylenia. Wnoszący zażalenie w uzasadnieniu wyraził swoje niezadowolenie, podnosząc, iż są podstawy do wznowienia sprawy III SAB/Wr 18/08 i innych toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 - 24 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 P.p.s.a., natomiast art. 19 P.p.s.a. zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia wskazując, że niezależnie od wymienionych w art. 18 P.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Skarżący ani we wniosku o wyłączenie sędziów, ani w zażaleniu nie wskazał żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziów. Nie wykazał ponadto, że istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co bezstronności w danej sprawie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Ogólnikowe twierdzenia o związku sprawy uwłaszczeniowej z toczącym się postępowaniem w sprawie o wydanie prawa jazdy oraz subiektywne przekonanie o niezasadnie toczącym się postępowaniu karnym w sprawie o ubliżanie sędziemu, nie mogą wskazywać na brak bezstronności sędziów przy rozpoznawaniu sprawy.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy oraz złożone przez sędziów oświadczenia, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny Opolu zasadnie orzekł, że brak było podstaw do wyłączenia sędziów objętych wnioskiem od orzekania w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 18/08.

Ponadto wskazać należy, iż wniosek J. K. o wyłączenie sędziego NSA A. M. oraz sędziów WSA M. G. oraz M. M. był już przedmiotem rozważań zarówno Sądu I instancji jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek o wyłączenie tych sędziów, a zażalenie na powyższe orzeczenie oddalone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem za dnia 9 października 2009 r., sygn. akt I OZ 941/09. Ponadto, prawomocnym postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił kolejny wniosek J. K. o wyłączenie w/w sędziów.

Wobec powyższego ponowny wniosek skarżącego – który nie powoływał się na żadne nowe okoliczności – złożony został w sprawie już prawomocnie rozstrzygniętej, co powodowało konieczność jego odrzucenia jako niedopuszczalnego. Błąd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu polegający na oddaleniu, a nie odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziego NSA A. M. oraz sędziów WSA M. G. i M. M. nie miał jednak wpływu na sytuację procesową strony. Nie skutkował w żaden sposób uszczupleniem jej praw procesowych. Sytuacja strony zatem, mimo błędnego działania Sądu nie uległa pogorszeniu.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.