Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1498/15, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną J.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2016 r. oddalającego jego skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący otrzymał odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 15 lutego 2016 r. Wydanym w tym samym dniu postanowieniem przyznano mu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata urzędu. Skarga kasacyjna została złożona w dniu 19 maja 2016 r. (data nadania). Nie został do niej dołączony wniosek o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu I instancji w niniejszej sprawie bezspornym jest, iż uchybiono terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Skoro odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został odebrany przez skarżącego w dniu 15 lutego 2016 r., termin do wniesienia środka odwoławczego upłynął z dniem 16 marca 2016 r. Przedmiotowa skarga kasacyjna została zaś wniesiona dopiero w dniu 19 maja 2016 r.
Zażalenie na to postanowienie wywiódł skarżący kasacyjnie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu niezłożenia jej w terminie, podczas gdy skarga kasacyjna została złożona przez pełnomocnika z urzędu wyznaczonego po wydaniu przez Sąd zaskarżonego wyroku, a zatem została złożona w terminie określonym w art. 177 § 3 p.p.s.a., naruszenie art. 177 § 1 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie, tj. uznanie, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu po wydaniu wyroku, powinien złożyć wiosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, który upłynął w 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu wyroku wraz z uzasadnieniem, podczas gdy w niniejszej sprawie powinien znaleźć zastosowanie przepis art. 177 § 3 p.p.s.a. oraz naruszenie art. 177 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej, podczas gdy, zgodnie z tym przepisem, w stosunku do pełnomocnika z urzędu wyznaczonego po wydaniu wyroku termin na sporządzenie skargi kasacyjnej liczony jest od dnia zawiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu, co nastąpiło w dniu 19 kwietnia 2016 r., a skarga została złożona w dniu 19 maja 2016 r., a więc z zachowaniem 30-dniowego terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 178 p.p.s.a. skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zatem skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej po upływie trzydziestodniowego terminu jest możliwe wyłącznie, jeżeli zostanie przywrócony termin do dokonania tej czynności.
Stosownie do art. 1 pkt 50 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), do art. 177 p.p.s.a dodano § 3, który stanowi, że w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 2 wyżej wymienionej ustawy zmieniającej, przepisy p.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. W myśl art. 3 ustawa weszła w życie po upływie trzech miesięcy od jej ogłoszenia, tj. w dniu 15 sierpnia 2015 r.
Biorąc po uwagę powyższe oraz to, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 5 sierpnia 2015 r. (data nadania skargi, k. 3 akt sądowych), Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 177 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) nie może mieć zastosowania. Rację należy przyznać Sądowi i instancji, który stwierdził, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej należy liczyć od dnia doręczenia skarżącemu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem - tj. od dnia 15 lutego 2016 r. (z.p.o. - k. 59 akt sądowych). Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 16 marca 2016 r. Oznacza to, że w okolicznościach niniejszej sprawy wyznaczony pełnomocnik z urzędu, składając skargę kasacyjną, powinien jednocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, w którym to wniosku uprawdopodobniłby okoliczność braku winy w niedochowaniu terminu, zgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 86 p.p.s.a. Skoro jednak do skargi kasacyjnej nie dołączono wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, a skarga ta została złożona po terminie (w dniu 19 maja 2016 r. data nadania, k. 70 akt sądowych), to koniecznym stało się jej odrzucenie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.