Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił M.D. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 16 listopada 2015 r., którym odmówiono wyłączenia sędziów. Sąd wskazał, iż odpis powyższego postanowienia doręczony został pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 listopada 2015 r., zatem termin do wniesienia zażalenia upływał 7 grudnia 2015 r. Pismem z dnia 29 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od powyższego postanowienia wskazując, że bezskutecznie próbował skontaktować się ze skarżącym, jednak z uwagi na fakt, iż skarżący nie posiada telefonu, kontakt taki nie był możliwy. Pełnomocnik kilkakrotnie udawał się do miejsca zamieszkania skarżącego, ale go nie zastał. O konieczności złożenia zażalenia dowiedział się dopiero z pisma doręczonego mu w dniu 28 grudnia 2015 r. Oceniając złożony wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że powołane w nim okoliczności nie wskazują na brak winy strony w uchybieniu terminu. Sąd podkreślił, że skarżący reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika, który – nawet nie mając kontaktu ze stroną – winien był wystąpić ze środkiem zaskarżenia w ustawowym terminie.
Zażalenie na to postanowienie wniósł M.D., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, zarzucając naruszenie art. 86 § 1 P.p.s.a. poprzez uznanie, iż nie zachodzą podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oraz art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez sporządzenie niekompletnego uzasadnienia postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia jego autor wskazał, że pełnomocnik skarżącego próbował nawiązać z nim kontakt już od dnia ustanowienia go w sprawie, jednak z uwagi na brak telefonu kontakt taki był bardzo utrudniony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniesione zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadmninistracyjnym możliwe jest tylko wówczas, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Obowiązek wykazania braku winy spoczywa na stronie, co wynika z art. 87 § 2 tej ustawy. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, iż powołane przez M.D. okoliczności nie mogą stanowić przesłanki dla przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 16 listopada 2016 r. Stanowisko to uznać należy za zasadne.
Jak wynika z akt sprawy ustanowiony w sprawie radca prawny otrzymał odpis powyższego postanowienia w dniu 30 listopada 2015 r. Jednakże zażalenie na to postanowienie, sporządzone i wniesione osobiście przez skarżącego, złożone zostało dopiero w dniu 28 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy stwierdził, iż uchybienie to spowodowane było przez pełnomocnika i obciąża również stronę. Stanowisko to uznać należy za prawidłowe. Nie można bowiem przyjąć, jak chciałby tego pełnomocnik strony, że trudności w kontakcie ze skarżącym, zwalnia stronę od negatywnych skutków zaistniałego w sprawie uchybienia. Jak zauważył to Sąd I instancji na profesjonalnym pełnomocniku spoczywa obowiązek dołożenia o wiele dalej posuniętej staranności niż ta, której wymaga się od strony osobiście działającej w sprawie. Fakt nieposiadania przez skarżącego telefonu w żadnym razie nie może być uznany za okoliczność, która stanowiłaby przeszkodę nie do usunięcia w skontaktowaniu się z M.D. Szczególnie, że z pism zawartych w katach sprawy wynika, że skarżący także podejmował próby spotkania się ze swoim pełnomocnikiem, co jednak ostatecznie nie doszło do skutku.
Wszelkie uchybienia, których dopuszcza się pełnomocnik obciążają stronę, którą reprezentuje, dlatego też zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, iż okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu nie mogą zostać uznane za wskazujące na brak winy strony w uchybieniu, zaś postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia uznać należy za nienaruszające prawo.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.