Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił wniosek T.R. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż strona żądała przyznania jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, celem sporządzenia skargi konstytucyjnej do Trybunału Konstytucyjnego. Zdaniem Sądu, z uwagi na treść żądania, wniosek strony był niedopuszczalny, co powodowało konieczność jego odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.".
Zażalenie na to postanowienie wniósł T.R.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 243 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przepis ten dotyczy niezakończonego postępowania sądowoadministracyjnego, tj. postępowania w którym nie zostało wydane orzeczenie kończące sprawę lub orzeczenie takie nie stało się jeszcze prawomocne, a także postępowania zainicjowanego przez stronę po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, które ma doprowadzić do wzruszenia tego prawomocnego orzeczenia, np. poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Oznacza to, bez wątpienia, że prawo pomocy, uregulowane w art. 246 – 263 P.p.s.a. może być przyznane stronie jedynie w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a więc takim, które zainicjowane zostało przed wojewódzkim sądem administracyjnym i toczy się w oparciu o przepisy ustawy P.p.s.a. Ustawa ta nie daje jakichkolwiek podstaw do tego, aby przyznać prawo pomocy stronie domagającej się wszczęcia postępowania przez sądami powszechnymi czy Trybunałem Konstytucyjnym, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uznał, iż wniosek T.R. podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny, a wydane w tym zakresie postanowienie jest prawidłowe.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.