Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 lutego 2009r. sygn. akt II SO/Ol 39/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie pozostawił bez rozpoznania pismo J. A. z dnia 30 grudnia 2008r.
Sąd I instancji wskazał, że w dniu 30 grudnia 2008r. skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zażalenie na decyzję WSA w Olsztynie z dnia [...] grudnia 2008r. dotyczącą zwrotu jego pisma z dnia [...] grudnia 2008r., z którego nie wynikało aby dotyczyło ono konkretnego aktu lub czynności podlegających rozpoznaniu przez sądy administracyjne - stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a..
J. A. został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II do precyzyjnego oznaczenia organów administracji publicznej oraz przedmiotu zaskarżonej bezczynności, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie wykonał wezwania, zatem Sąd wydał zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Zażalenie na zarządzenie wniósł J. A., twierdząc, że dokonał oznaczenia organów administracji publicznej i przedmiotu zaskarżenia pismem, na które powołuje się Sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.
Skarżący złożył osobiście w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pismo z dnia 30 grudnia 2008r. Wymienione pismo nie zawierało oznaczenia organu administracji, ani wskazanego przedmiotu bezczynności. Pomimo wezwania Sądu J. A. nie uzupełnił braków formalnych w terminie, wobec tego Sąd I instancji zgodnie z prawem pozostawił pismo bez rozpoznania.
Na uwzględnienie nie zasługuje argument wnoszącego zażalenie, iż powyższy brak uzupełnił w piśmie, na które powołuje się Sąd w zaskarżonym zarządzeniu. Wskazać należy, że Sąd I instancji w zarządzeniu z dnia 4 lutego 2009r. powoływał jedynie pismo z dnia 30 grudnia 2008r zawierające braki formalne. Ponadto zażalenie nie podnosi żadnych konkretnych zarzutów kwestionujących zasadność i zgodność z prawem zaskarżonego zarządzenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.