Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 819/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że wyżej opisana skarga nie została podpisana przez skarżącego. W związku z powyższym skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie lub nadesłanie poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona w dniu 5 września 2016 r. W zakreślonym terminie skarżący nie ustosunkował się do wezwania. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej jako P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. M..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga - poza innymi warunkami - powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych wówczas przewodniczący, na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi w sytuacji nieuzupełnienia braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Skarga wniesiona przez M. M. nie zawierała własnoręcznego, oryginalnego podpisu skarżącego (została złożona w formie kolorowej kserokopii), a zatem nie spełniała wymogów formalnych przewidzianych w art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Sąd I instancji zasadnie więc wezwał skarżącego do podpisania złożonej skargi, prawidłowo przy tym informując stronę o skutkach jego niewykonania. Wezwanie to skutecznie doręczono dorosłemu domownikowi w dniu 5 września 2016 r. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi ani w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 12 września 2016 r., ani w terminie późniejszym. Wobec powyższego Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.