Postanowienie NSA z 18 maja 2016 r., I OZ 487/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 148/15 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów

Sprawa

w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Maciej Dybowski

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 148/15 Przewodniczący Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (dalej Przewodniczący) pozostawił bez rozpoznania wniosek M. D. z dnia 5 listopada 2015 r. o wyłączenie sędziów od orzekania w sprawie.

W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pismem z 5 listopada 2015 r. skarżący wniósł o wyłączenie "wszystkich sędziów Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu".

Przewodniczący ocenił, że pismo to zawiera braki formalne, polegające na niezawarciu w treści wniosku imion i nazwisk sędziów, których wniosek ten dotyczy oraz niepodaniu przyczyny uzasadniającej wyłączenie każdego z sędziów i jej uprawdopodobnienia, zgodnie z art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa). Do uzupełnienia tych braków wezwano skarżącego w dniu 4 stycznia 2016 r. (dowód doręczenia k.

31. wskazując, że pisemnej odpowiedzi na wezwanie należy udzielić w terminie 7 dni od daty jego doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie skarżący nie odpowiedział na wezwanie.

Wobec powyższego Przewodniczący stwierdził, że wnioskowi o wyłączenie sędziów nie można nadać dalszego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, które nie zostały uzupełnione.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł M. D., wskazując że wniosek o wyłączenie dotyczył wszystkich sędziów orzekających w Wydziale IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, których ilość i skład osobowy jest stały i znany Sądowi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw zaskarżenia.

Art. 18 § 1 ppsa wskazuje na przyczyny wyłączenia sędziego, stanowiące procesową gwarancję bezstronności sądu w kontrolowanym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 ppsa, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 ppsa. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonego sędziego i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia winny być odniesione do każdego z nich (postanowienie SN z 21.4.2004 r., III CO 2/04, OSNC 2004/12/207, aprobowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, K. Zalasińską w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2015., s. 188, nb 2). Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek M. D. nie odpowiada wskazanym powyżej wymogom. Skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W zakreślonym terminie strona nie uzupełniła przedmiotowego wniosku. Skarżący nie wskazał imion i nazwisk sędziów, których wniosek dotyczył, nie podał również konkretnych i obiektywnych okoliczności wyłączenia w stosunku do każdego sędziego, a tym samym okoliczności tych nie uprawdopodobnił.

Przewodniczący trafnie wskazał, że był obowiązany pozostawić wniosek o wyłączenie sędziów orzekających w Wydziale IV tego Sądu bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 ppsa, co też prawidłowo uczynił w zaskarżonym zarządzeniu (M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2015., s. 294, nb 23).

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa orzekł jak w sentencji.