Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną M. Z. od wyroku tego Sądu z dnia 22 listopada 2017 r. w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 lutego 2018 r. skarżąca została wezwana, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z trzema odpisami oraz dwóch odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej 13 lutego 2018 r. W odpowiedzi z 20 lutego 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, załączając do pisma dwa odpisy skargi kasacyjnej oraz dwa odpisy pełnomocnictwa. Ponieważ skarżąca nie wykonała wezwania w zakreślonym terminie, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. Z., wskazując w uzasadnieniu, że braki formalne w postaci niezałączenia odpisów skargi kasacyjnej, czy niezłożenia wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, mają mniejsze znaczenie. W odpowiedzi z 20 lutego 2018 r. na wezwanie Sądu I instancji skarżąca złożyła wymagane odpisy skargi kasacyjnej oraz złożyła wniosek o rozpoznanie sprawy na rozprawie, co umożliwiło w jej ocenie podjęcie dalszych czynności procesowych przez Sąd. Nadto pismo z 20 lutego 2018 r., w którym zawarto ww. wniosek, podlegało według przepisów ogólnych wezwaniu do jego uzupełnienia. Skarżąca przywołała m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 1676/15, zgodnie z którym wykonanie czynności procesowej, do której została wezwana strona, lecz uczyniła to w sposób niewłaściwy nie stanowi automatycznie o niewykonaniu wezwania w ogóle.
Jedynie brak istotny, którego usunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu prowadzić może do jego odrzucenia. Nadto strona przywołała postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 1168/11, w którym Sąd stwierdził, że brak jednego odpisu skargi nie jest istotny, bowiem sąd jest władny wykonać dodatkową kopię pisma i nadać bieg skardze. Zdaniem skarżącej powyższe należy odnieść również do braku jednego odpisu wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zarządzeniem z Przewodniczącego Wydziału z 8 lutego 2018 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z trzema odpisami oraz dwóch odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem. Na wykonanie ww. wezwania zakreślono, zgodnie z art. 177a p.p.s.a., termin siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, zaś doręczono je pełnomocnikowi skarżącej 13 lutego 2018 r.
Pismem z 20 lutego 2018 r. skarżąca uzupełniła brakujące odpisy skargi kasacyjnej i złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy, jednak nie dołączyła trzech jego odpisów, do czego jednoznacznie była wezwana. W związku z powyższym, ponieważ skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie, prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę tę odrzucił.
Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a. wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy jest obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej, bez którego ten środek odwoławczy nie może otrzymać prawidłowego biegu. Umożliwia on pozostałym stronom ustosunkowanie się do niego w trybie art. 182 § 2 p.p.s.a., powinien zatem znaleźć się w skardze kasacyjnej albo w odrębnym piśmie uzupełniającym. Skoro w niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej takiego wniosku bądź oświadczenia pełnomocnik skarżących nie umieścił, został prawidłowo wezwany do uzupełnienia tego braku poprzez nadesłanie stosownego pisma wraz z odpisami. Konieczność dołączenia odpisu pisma uzupełniającego wynika z art. 47 § 1 p.p.s.a., stąd odpowiednio można odnieść się do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, wedle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 maja 2018 r., sygn. akt I OZ 420/18).
Tym samym uznać należało, że Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną zgodnie z art. 178 p.p.s.a. Przepis ten jednoznacznie stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.