Postanowienie NSA z 4 lipca 2008 r., I OZ 495/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 345/07 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 345/07 o odrzuceniu zażalenia na pkt II postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2007 r. o przedstawieniu Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego

Sprawa

w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, postanowieniem z dnia 19 grudnia 2007 r., orzekł:

"I. zamkniętą sprawę otworzyć na nowo,

2. na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "czy art. 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 724 z późn. zm.) jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej w takim zakresie, w jakim upoważnia się Radę Ministrów do określenia sposobu ustalania wysokości ryczałtu na zakup opału i maksymalnej wysokości ryczałtu na zakup opału dla gospodarstw domowych, których lokale mieszkalne nie są wyposażone w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody oraz gazu przewodowego, stanowiącego część dodatku mieszkaniowego?",
3. zawiesić postępowanie w sprawie".

Na pkt II i III powyższego postanowienie R. S. złożył zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie na postanowienie o przedstawieniu przez Sąd pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu (pkt II zaskarżonego postanowienia), wskazując, że mając na uwadze treść art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który określa przypadki, w których przysługuje zażalenie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, uznać należy, że nie przysługuje zażalenie na postanowienie w sprawie przedstawienia przez Sąd pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu.

Jednocześnie Sąd ten podał, że zaskarżone postanowienie w części dotyczącej zawieszenia (pkt III zaskarżonego postanowienia), zostanie przesłane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, celem rozpoznania.

W dniu 20 lutego 2008 r. R. S. złożył zażalenie na postanowienie z dnia 30 stycznia 2008 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił przywrócenia terminu do złożenia zażalenia, a odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 marca 2008 r.

Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie skarżącego, wskazując, że ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że postanowienie z dnia 30 stycznia 2008 r. zostało doręczone w dniu 6 lutego 2008 r., tak więc siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 13 lutego 2008 r., natomiast skarżący dopiero w dniu 20 lutego 2008 r. złożył zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, przy czym wniosek ten został rozpatrzony negatywnie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Na to postanowienie R. S. złożył zażalenie, podnosząc raz jeszcze merytoryczne kwestie związane ze skierowanym przez Sąd pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie dokonał prawidłowej oceny sytuacji faktycznej i prawnej w niniejszej sprawie.

Zaznaczyć w tym miejscu wypada, że z akt sprawy wynika, iż skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata, a pełnomocnictwo figurujące w aktach sprawy nie zostało wypowiedziane, zatem doręczenie, odpisu postanowienia z dnia 30 stycznia 2008 r. temuż pełnomocnikowi w dniu 6 lutego 2008 r. uznać należy za prawidłowe.

Profesjonalny pełnomocnik podlega bowiem dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu adwokata, w związku z czym oczekiwać można od niego należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi posługuje się pełnomocnik, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu. Dotyczy to również personelu administracyjnego.

W związku z tym uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 kwietnia 2008 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tegoż Sądu z dnia 30 stycznia 2008 r., nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny pragnie wskazać, że przedmiotem jego oceny była wyłącznie ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 kwietnia 2008 r., zatem kwestie podnoszone przez skarżącego w zażaleniu, związane pytaniem prawnym skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego, nie mogły być rozpoznane w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.