Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 723/12 odrzucił skargę kasacyjną B.B., I.B., M.B., G.K. i L.K. wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 17 października 2012 r. oddalającego skargę B.B., I.B., M.B., G.K., L.K., K.L. i P.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 11 czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skargę kasacyjną od wyroku z dnia 17 października 2012 r. wniesioną przez B.B., I.B., M.B., G.K., L.K., K.L. i P.L. sporządził radca prawny posiadający pełnomocnictwo jedynie od K.L. i P.L. Wobec powyższego Sąd, powołując się na art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), stwierdził, że brak pełnomocnictwa procesowego udzielonego radcy prawnemu przez pozostałych skarżących skutkuje przyjęciem, iż wniesiona przez te osoby skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, a tym samym podlega odrzuceniu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie K.L. i P.L., reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od organu kwoty 100 złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego od zażalenia. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że czynności procesowe współuczestników działających są skuteczne wobec niedziałających. W tym przypadku dotyczy to skargi kasacyjnej wniesionej skutecznie przez K. i P.L. Pozostali współuczestnicy nie musieli zatem składać dodatkowych skarg kasacyjnych, czy też udzielać pełnomocnictw do ich wniesienia w tej samej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przez sporządzenie skargi kasacyjnej rozumie się nie tylko jej napisanie, ale także podpisanie, ponieważ to podpis wprost wskazuje osobę, która skargę sporządziła (por. postanowienie NSA z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II GSK 503/07, CBOSA).
Istotą w niniejszej sprawie jest prawidłowość przyjęcia przez Sąd pierwszej instancji, że wobec niekwestionowanego braku pełnomocnictwa dla autora skargi kasacyjnej będącego radcą prawnym udzielonego przez wszystkich skarżących wniesienie tej skargi jest skuteczne jedynie wobec tych skarżących, którzy takiego pełnomocnictwa udzielili. Stwierdzając prawidłowość stanowiska zajętego w niniejszej sprawie przez Sąd pierwszej instancji wskazać należy, że ustanowiony przez stronę pełnomocnik nabywa uprawnienie do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy. Fakt współuczestnictwa skarżących przez Sądem pierwszej instancji nie unicestwia samodzielnego charakteru legitymacji każdego ze skarżących. Dokonanie zatem czynności w postępowaniu sądowym przez jednego ze współuczestników nie wywiera skutków wobec innych podmiotów występujących po tej samej stronie (por. postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2007 r., sygn. akt II FZ 602/07 oraz wyrok NSA z dnia 3 października 2008 r., sygn. akt II FSK 788/07, CBOSA). Brak zatem w niniejszej sprawie umocowania radcy prawnego do działania w imieniu wszystkich skarżących oznaczał, że dokonana czynność procesowa nie mogła odnieść jednakowego skutku dla każdego ze skarżących. Powyższej wady nie sanują osobiście złożone przez skarżących podpisy pod wniesioną skargą kasacyjną.
Skoro zatem B.B., I.B., M.B., G.K. i L.K. nie udzielili pełnomocnictwa autorowi skargi kasacyjnej - r.pr. S.L., do sporządzenia w ich imieniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2012 r., to - jak prawidłowo przyjął Sąd pierwszej instancji – wniesiona przez nich skarga kasacyjna w świetle art. 175 § 1 P.p.s.a. była niedopuszczalna. Powyższe stwierdzenie uzasadniało odrzucenie skargi kasacyjnej B.B., I.B., M.B., G.K. L.K.
Na marginesie powyższych rozważań zauważyć należy, że wniesiona w mniejszej sprawie przez B.B., I.B., M.B., G.K. i L.K. skarga kasacyjna była niedopuszczalna również z innej przyczyny. W świetle bowiem przepisu art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Zgodnie natomiast z art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia sentencji wyroku.
Jak wynika z akt sprawy wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2012 r. oddalającego skargę B.B., I.B., M.B., G.K., L.K., K.L. i P.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 11 czerwca 2012 r. złożył jedynie pełnomocnik K.L. i P.L. Orzeczenie powyższe doręczone zostało zatem jedynie jemu. Pozostali skarżący nie składali natomiast wniosku o sporządzenie i doręczenie powyższego wyroku, co za tym idzie orzeczenie to nie zostało im w ogóle doręczone. Skoro nie został im doręczony odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, to nie rozpoczął biegu termin wskazany w powołanym wyżej przepisie art. 177 § 1 P.p.s.a., a zatem złożoną przez nich skargę kasacyjną, jako wniesioną bez uprzedniego wyczerpania trybu do jej wniesienia, uznać należało za niedopuszczalną i również z tej przyczyny podlegającą odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.