Postanowienie NSA z 8 listopada 2022 r., I OZ 497/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 830/19 o odrzuceniu zażalenia

Sprawa

w sprawie ze skargi K.W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Zygmunt Zgierski przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 4 czerwca 2020 r. oddalił wniosek K.W. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Anny Wesołowskiej od udziału w sprawie ze skargi K.W. na postanowienie Wojewody [...] z [...] marca 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

Na powyższe postanowienie skarżąca pismem z 24 lipca 2020 r. wniosła zażalenie.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 25 sierpnia 2020 r. i zarządzenia Z-cy Przewodniczącej Wydziału I z 26 listopada 2020 r. pismami z 27 sierpnia 2020 r. i z 26 listopada 2020 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z 24 lipca 2020 r. przez nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów zażalenia oraz uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Powyższe wezwania skarżąca odebrała w dniu 16 września 2020 r. i w dniu 16 grudnia 2020 r.

W dniu 28 września 2020 r. skarżąca uzupełniła po terminie braki formalne zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 września 2021 r. oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie z 26 listopada 2020 r. o wezwaniu do wpisu od ww. zażalenia.

Sąd pismem z 3 grudnia 2021 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 4 października 2021 r. wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 26 listopada 2020 r., przez uiszczenie wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie skarżąca odebrała w dniu 10 grudnia 2021 r.

Skarżąca w dniu 25 lutego 2021 r. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z 16 marca 2021 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Postanowieniem z 19 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącej z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych i fiskalnych tego środka zaskarżenia.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżąca złożyła zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu należy wyjaśnić, że odmienny od powyższego skutek został przewidziany w odniesieniu do zażaleń. Zgodnie bowiem z treścią art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Niezależnie od powyższego stosownie do art. 230 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym zażaleń, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednocześnie w myśl art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zauważyć jednakże należy, że w przypadku zażaleń ustawodawca przewidział odmienny skutek nieuiszczenia wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła zażalenie na odrzucenie skargi, nie uiszczając wymaganego wpisu sądowego od tego środka i nie załączając do niego wymaganej liczby odpisów. Zażalenie skarżącej na zarządzenie o wezwanie do uiszczenia wpisu zostało rozpatrzone przez jego oddalenie, a jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów został rozpoznany prawomocnym postanowieniem starszego referendarza sądowego z 16 marca 2021 r., którym odmówiono skarżącej zwolnienia od kosztów.

W tej sytuacji skarżąca zobowiązana była ponieść koszty postępowania w tym w szczególności uiścić wpis sądowy od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi zgodnie z zarządzeniem z 4 października 2021 r. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z 26 listopada 2020 r. zobowiązującego do uiszczenie wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł zostało doręczone skarżącej 10 grudnia 2021 r., co powoduje, że termin do uiszczenia wpisu ekspirował w dniu 17 grudnia 2021 r.

Ponadto skarżąca nie nadesłała w wyznaczonym terminie brakujących odpisów zażalenia. Nieuiszczenie wymaganego wpisu oraz nieuzupełnienie stwierdzonego braku formalnego otworzyło Sądowi drogę do odrzucenia złożonego zażalenia. W tym stanie rzeczy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.