Postanowienie NSA z 11 czerwca 2019 r., I OZ 499/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 czerwca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Komisariatu Policji Poznań-Grunwald na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 października 2018 r. sygn. akt IV SO/Po 23/18 o wymierzeniu Komendantowi Policji Poznań-Grunwald grzywny w wysokości 1 000 zł

Sprawa

w sprawie z wniosku S.S. o wymierzenie grzywny Komendantowi Policji Poznań-Grunwald w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Zygmunt Zgierski przewodniczący

Uzasadnienie

I OZ 499/19

S.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o wymierzenie Komendantowi Komisariatu Policji Poznań-Grunwald grzywny w kwocie 3 841,39 zł w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi wnioskodawcy w sprawie dostępu do informacji publicznej. Wnioskodawca wyjaśnił, że pismem z dnia [...] lipca 2018 r. wniesiona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarga na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji Poznań-Grunwald w sprawie dostępu do informacji publicznej. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. Sąd przekazał skargę, jako mylnie skierowaną bezpośrednio do Sądu, Komendantowi Komisariatu Policji Poznań-Grunwald, co rozpoczęło bieg terminu na przekazanie akt sprawy do sądu.

Postanowieniem z dnia 30 października 2018 r., IV SO/po 23/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nałożył na organ grzywnę w wysokości 1 000 zł. W uzasadnieniu Sąd obszernie przedstawił przesłanki i zasady nakładania grzywny w związku z nieprzekazaniem w ustawowym terminie akt sprawy ze skargą i odpowiedzią na skargę oraz wskazał, że wymierzona grzywna odniesie skutek dyscyplinująco-restrykcyjny.

Na powyższe postanowienie organ wniósł zażalenie, w którym wskazał, że przekroczenie terminu na przekazanie akt do sądu wynikało z nieznajomości przepisów spowodowanej małym doświadczeniem w prowadzeniu postępowań administracyjnych i brakiem własnej obsługi prawnej. Podkreślił, że przekazanie akt do sądu nastąpiło dwa tygodnie przed wydaniem postanowienia o ukaraniu organu grzywną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Według art. 54 § 2 p.p.s.a. organ ten przekazuje skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania.

W przypadku jednak skarg z zakresu udostępniania informacji publicznej, jak wynika z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1330 ze zm.), przekazanie akt i odpowiedzi na skargę nastąpić powinno w terminie 15 dni od otrzymania skargi.

Konsekwencją pośredniego trybu wnoszenia skargi jest to, że organ, do którego wpłynęło skarga, zobowiązany jest do rozpoznania jej charakteru procesowego i nadania jej dalszego biegu przez sporządzenie odpowiedzi na skargę, skompletowanie akt sprawy i przekazanie do właściwego sądu administracyjnego. Obowiązek wypełnienia woli strony skarżącej, tj. zaskarżenia działania lub bezczynności organu do sądu administracyjnego, spoczywa na organie administracji publicznej, który nie ma podstaw do oczekiwania wyjaśnień od sądu administracyjnego co do sposobu postępowania.

Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 (przy czym pod uwagę należy wziąć termin, o którym mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p.), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

W niniejszej sprawie skarga wnioskodawcy została przesłana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu do Komendanta Komisariatu Policji Poznań-Grunwald, który w ustawowym terminie nie przekazał akt sprawy ze skargą i odpowiedzią na skargę. Okres zwłoki, którego dopuścił się organ, stworzył zatem podstawę do zastosowania na wniosek strony skarżącej art. 55 § 1 p.p.s.a. i wymierzenia na tej podstawie grzywny.

Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo rozpoznał wniosek o wymierzenie organowi grzywny, trafnie oceniając jego zasadność. Przesłanką wymierzenia organowi grzywny jest sam fakt nieprzekazania w terminie do sądu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, przy czym bez znaczenia pozostają przyczyny niedotrzymania tego terminu, chociaż mogą zostać one uwzględnione w toku określania wysokości nałożonej grzywny. Na zasadność wymierzenia grzywny nie mają wpływu wyjaśnienia organu o małym doświadczeniu z postępowaniami administracyjnymi i nieznajomością obowiązujących przepisów. Brak dostatecznego rozeznania organu stojącego na straży przestrzegania prawa, który powinien dokonać samodzielnej kwalifikacji prawnej przesłanej korespondencji, nie może uzasadniać odstąpienia od wymierzenia grzywny ani do dalszego obniżenia jej wysokości.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.