Postanowienie NSA z 4 marca 2005 r., I OZ 5/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 października 2004 r. sygn. akt II SA/Bd 658/04 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA J. Runge-Lissowska (spr.), Sędziowie NSA
Protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi D. K. na bezczynność Starosty Powiatowego w L. w przedmiocie wydania dowodu rejestracyjnego samochodu p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

D. K. wniósł skargę o zobowiązanie Starostwa Powiatu w L. do wydania dowodu rejestracyjnego i został wezwany do uiszczenia wpisu od tej skargi. W piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie skarżący stwierdził, że ma emeryturę w wysokości 500, 57 zł i że koszty sądowe należy ściągnąć od Starostwa. Pismo to zostało przez Wojewódzki Sąd potraktowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy i wobec tego skarżący został wezwany do uzupełnienia braku wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu i złożenie stosownych oświadczeń. Odpowiadając na wezwanie skarżący stwierdził, iż nie zwracał się o prawo pomocy, a druk nie nadaje się do użytku, a żądanie uiszczenia wpisu jest nieporozumieniem. Wojewódzki Sąd postanowieniem z dnia 25.10.2004 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy, jako nie uzupełniony w terminie a zawierający braki.

W zażaleniu na to postanowienie D. K. stwierdził, że przyznanie prawa pomocy powiązane jest ze spowiedzią o dochodach, co jest upokorzeniem, a porządny obywatel nie powinien być dodatkowo karany opłatą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Skarga jest takim pismem, o czym przesądza § 2 tego artykułu. Wpis uiszcza się na wezwanie sądu co wynika art. 220 § 1 tej ustawy, poza przypadkami, o których mowa w § 2 i § 3 tego artykułu, gdyż bez uiszczenia należnej opłaty sąd żadnej czynności podjąć nie może. Skarżący został więc wezwany do uiszczenia wpisu, ale przeciwko temu oponował, wskazując na swoje niskie dochody. Biorąc pod uwagę skutki nieuiszczenia wpisu w terminie Wojewódzki Sąd zasadnie uznał z korzyścią dla skarżącego, że pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do uiszczenia wpisu można potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznanie wniosku o przyznanie tego prawa jest możliwe tylko wówczas, gdy zostanie on złożony na urzędowym formularzu, gdyż tego wymaga art. 252 § 2 cytowanej ustawy. Pomimo wezwań skarżący nie dopełnił tego obowiązku i wobec tego jego wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania, co nakazuje art. 257 ustawy.

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 oraz art. 197 § 2 i art. 260 cytowanej ustawy.