Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 października 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 786/07 odrzucił zażalenie W. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 22 kwietnia 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną W. K. od wyroku z dnia 19 lipca 2007 r. Pomimo prawidłowego pouczenia, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, skarżący sporządził zażalenie osobiście, co musiało skutkować jego odrzuceniem.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. K..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z dyspozycją art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "P.p.s.a", zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny, a w sprawach wymienionych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. także sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Obowiązek ustanowiony w powołanym przepisie ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Bezsporne jest, że skarżący osobiście sporządził zażalenie i nie należy on do podmiotów wymienionych w art. 175 § 2, czy art. 194 § 4 P.p.s.a. Stosownie zaś do art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne.
Z przedstawionych względów zaskarżonemu postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie można zarzucić naruszenia prawa.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.