Uzasadnienie
Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z dnia 23 sierpnia 2016 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania A.S. utrzymał w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 4 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę Góra Kalwaria prawa własności gruntu położonego w Gminie Góra Kalwaria, oznaczonego jako działka [...] ha., zajętego pod drogę publiczną.
Z akt sprawy wynika, że decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 23 sierpnia 2016 r., nr [...] została skarżącemu skutecznie doręczona w dniu 7 września 2016 r. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 7 października 2016 r.
Na powyższą decyzję skarżący A.S. wniósł w dniu 15 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1845/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.S. z uwagi na wniesienie jej po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Wnioskiem z dnia 19 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący A.S. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku A.S. wskazał, że skarga do Sądu została wysłana na błędny adres organu za pośrednictwem którego skarżący wniósł skargę. Ponadto wskazano, iż po otrzymaniu zwrotu listu niezwłocznie odesłano skargę na właściwy adres.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1845/16 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Jak wyjaśnił, wniosek A.S. nie mógł zostać uwzględniony bowiem skarżący nie wykazał szczegółowo przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 23 sierpnia 2016 r. nr [...]. A.S. co prawda wskazał, iż skarga została nadana w urzędzie pocztowym w terminie, jednakże skarga ta była błędnie zaadresowana i wróciła do nadawcy z adnotacją – adresat nieznany.
Sąd Wojewódzki stwierdził, że właściwy adres urzędu powinien być skarżącemu znany, nawet bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika, chociażby z koperty w której otrzymał zaskarżoną decyzję, a ponadto informacja na temat adresu została podana do powszechnej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej. Co więcej informacja o adresie Ministerstwa widniała również na zwrotnym potwierdzeniu odbiory zaskarżonej decyzji.
Sąd ten zaznaczył kolejno, że brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę do przywrócenia terminu. Tymczasem w przedmiotowej sprawie okoliczności, na które powołuje się strona skarżąca nie mogą – zdaniem Sądu stanowić pozytywnej przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
W dniu 27 lutego 2017 r. A.S. wywiódł pismo zatytułowane "sprzeciw-zażalenie". Po wezwaniu Sądu pierwszej instancji sprecyzował, że jest to m.in. zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) uchybiony termin (w tym również do wniesienia skargi) należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Podzielić przy tym należy poglądu Sądu pierwszej instancji, że wnioskujący nie może ograniczać się do ogólnikowego stwierdzenia, że uchybił terminowi, ale musi udowodnić, że zaszły przesłanki, które uniemożliwiły mu dochowanie terminu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjny skarżący we wniesionym piśmie z dnia 27 lutego 2017 r., sprecyzowanym późniejszą korespondencją, nie wykazał, aby spełnił przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismo to, zatytułowanej "sprzeciw-zażalenie" nie zawiera bowiem argumentacji mającej prowadzić do podważenia skarżonego postanowienia. Skarżący nie wskazał argumentów mających świadczyć o nieprawidłowości działania Sądu pierwszej instancji.
W tych warunkach Naczelny Sąd nie miał podstaw do zakwestionowania stanowiska Sądu Wojewódzkiego. Z tych względów oddalono zażalenie na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.