Postanowienie NSA z 20 maja 2021 r., I OZ 5/21

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. K. i P. K. na postanowienie zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 października 2020 r., sygn. akt II SA/Po 821/19 o zwrocie kosztów postępowania

Sprawa

w sprawie ze skargi P. K. i P. K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rudnicka przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem zawartym w pkt II wyroku z dnia 8 października 2020 r., sygn. akt II SA/Po 821/19 orzekł o zwrocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi P. K. i P. K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę. Sąd zasądził od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżących solidarnie kwotę 4.750 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 917 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w/w koszty zostały ustalone na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit a) w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie (Dz. U. 2015 r., poz. 1800 ze zm.).

Na powyższe postanowienie dotyczące kosztów postępowania zażalenie złożyli skarżący, reprezentowani przez adwokata, wnosząc o:

1. uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie sprawy na nowo przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu i zasądzenie od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżących solidarnie kwoty 4.750 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 10.834 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,
2. zasądzenie od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżących kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych, ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia zażalenia w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. wniesiono o:
3. uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji,
4. zasądzenie od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżących kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła w niniejszej sprawie 474.995 zł (różnica pomiędzy wysokością odszkodowania ustaloną przez Starostę Tureckiego – 1.281.000, a tą ustaloną przez Wojewodę Wielkopolskiego – 806.005 zł). Wskazano, że w związku z tym, w oparciu o § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003, Nr 221, poz.2193), uiszczony został wpis w wysokości 4750 zł. Zatem w sprawie powinien mieć zastosowanie § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Wskazano ponadto, że skarżącymi są dwie osoby, a w zasądzonych kosztach nie uwzględniono drugiej z opłat skarbowych uiszczonej od udzielonego pełnomocnictwa, uwzględniono tylko jedną z nich.

Wskazano, że analogiczne do prezentowanego w niniejszym zażaleniu stanowiska zajął WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 27 września 2018 r., sygn. akt II SA/Po 565/18.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie zaś do art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Rację mają w niniejszej sprawie skarżący, że Sąd błędnie wyliczył koszty postępowania w niniejszej sprawie.

Wskazać należy na brzmienie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.), zgodnie z którym, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 2 tegoż rozporządzenia. Natomiast w myśl § 2 pkt 3, stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1500 zł do 5000 zł - 900 zł; zaś zgodnie z § 2 pkt 7, stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200 000 zł do 2 000 000 zł - 10 800 zł.

W niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest należność pieniężna w kwocie 474.995 zł, która to kwota jest różnicą pomiędzy wysokością odszkodowania ustaloną przez Starostę Tureckiego – 1.281.000, a tą ustaloną przez Wojewodę Wielkopolskiego – 806.005 zł). Wobec tego, zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uiszczono wpis sądowy w wysokości 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, czyli kwotę 4.750 zł.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że rację mają skarżący, że o kosztach postępowania w niniejszej sprawie należało orzec na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 7 (a nie pkt 3) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, na które składały się uiszczony przez skarżących wpis od skargi, opłata skarbowa od pełnomocnictwa i wynagrodzenie pełnomocnika. Zasadnie też podniesiono w przedmiotowym zażaleniu, że opłatę skarbową wnoszono dwukrotnie, bowiem sporządzono dwa pełnomocnictwa dla dwóch skarżących. Dlatego kwotę 17 zł stanowiącej opłatę od pełnomocnictwa należało pomnożyć dwukrotnie. W zaskarżonym postanowieniu natomiast uwzględniono tylko koszt jednego pełnomocnictwa.

Dodać należy, że z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika aby Sąd Wojewódzki zastosował art.206 p.p.s.a.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 i art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji.