Postanowienie NSA z 17 marca 2011 r., I OZ 50/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. R. o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011, I OZ 50/11

Sprawa

w sprawie ze skargi K. R. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia (...) sierpnia 2009 r., nr (...) w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji postanawia: odmówić wykładni postanowienia

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2011 r. I OZ 50/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K. R. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia (...) grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 450/10 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. R. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia (...) sierpnia 2009 r., nr (...) w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż stosownie § 2 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Skarżąca wniosła w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2010 r. o odrzuceniu zażalenia. W konsekwencji zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego było zgodne z prawem.

Wnioskiem z dnia 25 lutego 2011 r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika T. R. wniosła o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r. I OZ 50/11.

W uzasadnieniu wniosku nie sprecyzowano czy wątpliwości strony budzi sentencja postanowienia, czy też któryś fragment uzasadnienia jest dla niej niezrozumiały, bądź budzi jej wątpliwości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek skarżącej o dokonanie wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r. I OZ 50/11 nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem omawiane orzeczenie nie budzi wątpliwości co do jego treści.

W myśl art. 158 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd, który wydał postanowienie rozstrzyga w formie postanowienia wątpliwości co do jego treści. Należy wskazać, że wykładnia postanowienia, której podlega zarówno sentencja postanowienia, jak i jego uzasadnienie, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zachodzą wątpliwości co do treści postanowienia i gdy jest ono sformułowane w sposób niejasny. Podkreślić dodatkowo należy, że wykładnia treści postanowienia może zmierzać jedynie do usunięcia istniejących wątpliwości, nie może natomiast prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia zawartego w sentencji postanowienia.

Wskazane przez K. R. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r. takich wątpliwości nie budzi, tym bardziej, że skarżąca we wniosku o dokonanie wykładni postanowienia nie podała w jakim zakresie jest ono niekompletne, ani który fragment jest niezrozumiały.

Należy stwierdzić, że zarówno sentencja, jak i uzasadnienie ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzą wątpliwości powodujących konieczność dokonania wykładni. W sprawie niniejszej uzasadnienie postanowienia w sposób jasny i czytelny wskazuje przyczyny oddalenia zażalenia na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 450/10 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Tym samym brak jest jakichkolwiek przesłanek dokonywania wykładni przedmiotowego postanowienia.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie przepisu art. 158 w zw. z art. 166 i 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji