Postanowienie NSA z 2 marca 2017 r., I OZ 503/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 26/16 o odmowie uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku wydanego w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, iż wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 26/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości opisaną wyżej skargę Z. R.. Pismem z dnia 6 września 2016 r. skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku, domagając się jego uzupełnienia o następujące dodatkowe rozstrzygnięcia:

1/ "o dodatkowe rozstrzygnięcie orzeczone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., sygn. akt II SA/Bk 280/05, gdyż wyrok ten stanowi tak zwane orzeczenie abstrakcyjne, które swym rozstrzygnięciem wiąże tutejszy Sąd w niniejszej sprawie, "co stwierdziła sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego Jolanta Rajewska w zarządzeniu z dnia 11 grudnia 2015 r. opublikowanym pod sygn. akt I OSK 2152/14, w którym stwierdzono, iż "Uchwała ta, jako uchwała abstrakcyjna, ma pośrednią moc wiążącą polegającą na tym, że zajęte w jej treści stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych". Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku został utrzymany przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, więc ma on rangę wykładni, która winna być uwzględniona i w tym orzeczeniu WSA we Wrocławiu z dnia 23 sierpnia 2016 r.", 2/ "o dodatkowe rozstrzygnięcie w przedmiocie jakie winno być orzeczone w przedmiocie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Wr 530/15, gdyż sprawy te są ze sobą w związku i winny być rozpoznane i rozstrzygnięte łącznie"., 3/ "o dodatkowe rozstrzygnięcie, w przedmiocie wniosku zawartego w skardze z dnia 16 grudnia 2016 r. oraz w piśmie do Sądu z dnia 8 sierpnia 2016 r. o wszczęcie postępowania mediacyjnego w trybie art. 115 p.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny za odmowę uzupełnienia zaskarżonej decyzji Kolegium o dodatkowe rozstrzygnięcie, jakie orzeczono decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w celu ich połączenia do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny"., 4/ "o dodatkowe rozstrzygnięcie, które zostało zapisane do protokołu rozprawy z dnia 23 sierpnia 2016 r., postanawiające o nieuwzględnieniu odwołania skarżącego "do Przewodniczącego Sądu Orzekającego w trybie art. 114 p.p.s.a. na wcześniejsze postanowienie Sądu z tego samego dnia o odmowie zarządzenia połączenia spraw skarżącego zawisłych przed tutejszym Sądem pod sygnaturami akt IV SA/Wr 26/16 i IV SA/Wr 530/15."

Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że doręczony mu odpis wyroku jest częściowy i winien zostać uzupełniony, gdyż nie rozstrzyga o całości żądania, jakie zawarł w skardze z dnia 16 grudnia 2015 r. Dodatkowo powołał brzmienie art. 114 p.p.s.a. podkreślając, że wniósł odwołanie, o jakim stanowi ten przepis, co wynika z protokołu rozprawy i winno być ono "uwidocznione w sentencji wyroku", bowiem stanowi nierozłączny element orzeczenia kończącego sprawę i pozwala zgodnie z art. 191 p.p.s.a. na to, aby Naczelny Sąd Administracyjny, na wniosek strony rozpoznał również te postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Według skarżącego "wyrok częściowy i postanowienie zapisane do protokołu bez takiego uzupełnienia wyroku częściowego jest nie do zaskarżenia do NSA, nawet na drodze kasacyjnej przez zawodowego adwokata." W dniu 16 grudnia 2016 r., na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, skarżący rozszerzył swój wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zawarcie w nim "alternatywnego pouczenia o możliwości zaskarżenia do sądu powszechnego".

Sąd I instancji wskazał, że w wyroku z dnia 23 sierpnia 2016 r., orzekł o całości skargi uznając, że jest ona niezasadna, stąd też podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. W takim przypadku przepisy ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie obligują Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu I instancji, zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.

WSA we Wrocławiu zauważył przy tym, że na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2016 r. orzekł o żądaniach skarżącego dotyczących połączenia zawisłych przed tutejszym Sądem spraw pod sygnaturami akt IV SA/Wr 26/16 i IV SA/Wr 530/15. Postanowieniem ogłoszonym na rozprawie – uwidocznionym w protokole rozprawy z dnia 23 sierpnia 2016 r. - Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego w tym przedmiocie, albowiem wskazane sprawy miały odrębne przedmioty zaskarżenia i nie mogły być objęte jedną skargą. Jak wynika z materiału aktowego (protokołu rozprawy z dnia 23 sierpnia 2016 r.) skarżący niezwłocznie, na rozprawie z ostrożności procesowej odwołał się od postanowienia Sądu do przewodniczącego posiedzenia wskazując, że pomimo odrębnych przedmiotów zaskarżenia sprawy pozostają w ścisłym związku. Postanowieniem Sądu nie uwzględniono wspomnianego odwołania skarżącego z uwagi na odrębność trybu obu postępowań. W ocenie Sądu I instancji, fakt, że powyższe żądania skarżącego nie zostały załatwione przez Sąd w formie i trybie przez niego oczekiwanym, nie może mieć żadnego wpływu na dokonaną odmowę uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku o treści przez niego wskazane. Z kolei wniosek skarżącego o ukaranie organu grzywną za przewlekłość postępowania i odmowę uzupełnienia decyzji, zawarty w skardze z dnia 16 grudnia 2015 r. (pkt 1 skargi), został wyłączony z niniejszej sprawy zarządzeniem z dnia 15 lutego 2016 (k.

16. i zarejestrowany pod odrębną sygnaturą akt – IV SO /Wr 25 /16 a następnie został już załatwiony postanowieniem z dnia 2 września 2016 r., które uzyskało walor prawomocności z dniem 18 października 2016 r. Nie może być zatem przedmiotem uzupełnienia orzeczenia w sprawie niniejszej. Sąd I instancji wyjaśnił również, że skład orzekający w niniejszej sprawie nie jest w żaden sposób związany stanowiskiem wyrażonym w powołanym przez niego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r. sygn. II SA/Bk 280/05. Zważywszy, że zaskarżona przez skarżącego decyzja administracyjna wydana była w trybie nadzwyczajnym, w którym badana są ściśle określone przez ustawodawcę przesłanki wydania takiej decyzji. Natomiast brak podstawy prawnej, która uprawniałaby do tego, aby wyrok tutejszego Sądu uzupełniać jakimkolwiek rozstrzygnięciem wydanym przez inny sąd. Jako nieuprawniony Sąd uznał również wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zawarcie w nim "alternatywnego pouczenia o możliwości zaskarżenia do sądu powszechnego". Wskazał, że od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego służy skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przy wykorzystaniu tego środka zaskarżenia można go ewentualnie kwestionować.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest więc pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 26/16 oddalił skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego. Tym samym Sąd I instancji orzekł o całości sprawy i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia orzeczenia z dnia 23 sierpnia 2016 r. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy. Treść wniosku o jego uzupełnienie wskazuje, że skarżący w istocie polemizuje z treścią wyroku i jego uzasadnieniem, a także wydanymi w toku postępowania sądowoadministracyjnego postanowieniami. Weryfikacja tych orzeczeń w drodze wniosku o uzupełnienie wyroku na podstawie art. 157 P.p.s.a. jest zaś niedopuszczalna. Merytoryczne kwestionowanie wydanego w tej sprawie wyroku może odbywać się wyłącznie w drodze wniesienia skargi kasacyjnej. W ramach tego środka odwoławczego Naczelny Sądu Administracyjny z urzędu bada także właściwość sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy (art. 183 § 1 i § 2 pkt 1 P.p.s.a.). W tym trybie można również zgłosić wniosek o zbadanie prawidłowości postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia - dot. m.in. połączenia spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia (art. 191 P.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.