Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 marca 2012 r., wydanym na rozprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę B. J. i M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Wnioskiem z dnia 19 marca 2012 r. pełnomocnik skarżących zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa.
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1308/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił B. J. i M. J. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli M. i B. J., zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a., i art. 65 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że pełnomocnik skarżących nie wykazał braku swojej winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi, podczas gdy nieuzupełnienie owego braku w terminie zaistniało z przyczyn całkowicie od pełnomocnika, a tym samym skarżących, niezależnych.
W związku z powyższym, skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że postanowieniem z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1657/12 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1308/11 odrzucające skargę B. J. i M. J. W uzasadnieniu NSA, wskazując na rozbieżność poglądów w orzecznictwie dotyczącą postępowania w przypadku, gdy pełnomocnictwo do występowania przed sądami administracyjnymi znajduje się już w aktach administracyjnych sprawy, uznał działania Sądu I instancji w tym zakresie za niekonsekwentne i prowadzące do niesłusznego odrzucenia skargi. NSA przesądził zatem, że skarżący w okolicznościach rozpatrywanej sprawy nie byli zobowiązani do przedłożenia odpisu pełnomocnictwa.
W takim wypadku należy uznać, że jakkolwiek skarżący nie wskazali okoliczności, które uzasadniałyby zarzut, iż zaskarżone postanowienie jest wadliwe, to jednak w sytuacji, kiedy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 marca 2012 r. odrzucające skargę ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych przez przedłożenie odpisu pełnomocnictwa zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1657/12 ze wskazanych na wstępie przyczyn, zasadnym jest uchylenie zaskarżonego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, polegających na nieprzedłożeniu w/w pełnomocnictwa.
Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.