Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienie z dnia 15 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1781/17 wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę K. J. na Komendanta Głównego Policji. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący - pomimo wezwania - nie uzupełnił braków formalnych skargi, tj. nie określił jednoznacznie jej przedmiotu.
Zażalenie na to postanowienie złożył K. J., wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ustawodawca, wprowadzając minimalne wymogi skargi uznał, że to na osobie inicjującej postępowanie sądowe ciąży obowiązek na tyle precyzyjnego określenia przedmiotu zaskarżenia, aby sąd nie miał wątpliwości co do intencji skarżącego. Wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, którego skarga dotyczy – wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości – jest więc konieczne i dla sądu wiążące.
Stosownie do art. 49 § 1 tej ustawy jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego niniejsze zażalenie Sąd I instancji słusznie uznał, że skarga K. J. nie spełnia wymogów formalnych zawartych w cytowanym wyżej art. 57 § 1 p.p.s.a. W szczególności nie został w niej w sposób jednoznaczny określony przedmiot zaskarżenia. Skarżący wniósł skargę za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, w jej treści nie wskazał jednak jaki akt lub czynność tego organu kwestionuje, wymienił natomiast dwa postanowienia innego organu - Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. - z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] oraz z dnia [...] lipca nr [...]. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo wystosował wezwanie do sprecyzowania skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nie wyjaśnił jednak swoich intencji co do przedmiotu zaskarżenia.
Tym samym jego skardze nie można było nadać dalszego biegu. Sąd nie może bowiem domniemywać intencji strony skarżącej i w przypadku niesprecyzowania przedmiotu skargi decydować za stronę, jakie było jej żądanie.
W konsekwencji powyższego Sąd I instancji trafnie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braków formalnych. Zażalenie należało oddalić jako bezzasadne na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.