Postanowienie NSA z 8 lipca 2008 r., I OZ 506/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 586/07 odmawiające ustanowienia adwokata

Sprawa

w sprawie ze skargi K. T. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Barbara Adamiak

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 586/07 odmówił K. T. ustanowienia adwokata w sprawie z jej skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca mimo wezwania jej przez Sąd nie przedstawiła dokumentów wskazujących na okoliczność, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów opłacenia wynagrodzenia adwokata. Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Niedopełnienie obowiązku przesłania pełnej dokumentacji dotyczącej stanu majątkowego uniemożliwiło dokonanie właściwej oceny jej sytuacji majątkowej, a w konsekwencji przesądziło o odmowie przyznania adwokata. Nieuzupełnienie wniosku o dodatkowe informacje dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej, Sąd potraktował jako niewykazanie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

K. T. złożyła zażalenie na to postanowienie podnosząc, że zaskarżone orzeczenie posiada cechy dowolności, ponieważ Sąd nie przedstawił dowodów upoważniających do twierdzenia, że stronę stać na adwokata.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawiania wszelkich istotnych okoliczności dotyczących jego sytuacji materialnej, której analiza umożliwia rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Analiza podanych przez wnioskodawcę okoliczności, dokonywana w związku z przepisami ustawy daje odpowiedź, czy w odniesieniu do konkretnej osoby zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem jej wniosku. Jednakże, aby Sąd mógł dokonać oceny, czy spełnione zostały w sprawie przedmiotowe przesłanki, koniecznym jest przedstawienie przez stronę wszelkiej możliwej dokumentacji dotyczącej jej sytuacji materialnej, a zwłaszcza, gdy została do tego zobowiązana przez Sąd.

Zważywszy zaś, że w niniejszej sprawie skarżąca mimo wezwania jej do nadesłania szeregu dokumentów, z zobowiązania tego wywiązała się tylko częściowo, należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, iż strona nie wykazała, aby nie była w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślenia wymaga, iż strona nie tylko nie nadesłała wszystkich żądanych informacja, ale w ogóle zakwestionowała kompetencje Sądu do zwracania się o te informacje. Podczas, gdy stosownie do art. 255 P.p.s.a. strona obowiązana jest złożyć na wezwanie Sądu, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego, jeżeli oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające. Niewątpliwie zaś, informacje dotyczące sposobu utrzymywania się syna, należą do danych niezbędnych przy ocenie możliwości finansowych strony. Odmowa ich udzielenia, uniemożliwia zaś dokonanie przez Sąd oceny, czy w sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak wyżej.