Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z dnia 2 września 2010 r. w przedmiocie odmowy wypłaty uposażenia.
Pismem z dnia 24 czerwca 2011 r. skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z wnioskiem o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 21 czerwca 2011 r. Wniosek ten został oddalony zarządzeniem Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 4 lipca 2011 r., sygn. II SA/Ol 955/10.
Na to zarządzenie A. Z. złożył odwołanie, które postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 września 2011 r., sygn. II SA/Ol 955/10, zostało oddalone.
Na to postanowienie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym podniósł naruszenie art. 183 § 2 pkt 4 w związku z art. 18 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które to naruszenie skutkuje nieważnością postępowania, z tego powodu, iż w wydaniu postanowienia brała udział Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Katarzyna Matczak, która to wydała zarządzenie z dnia 4 lipca 2001 r. oddalające wniosek skarżącego o sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy. Zdaniem skarżącego udział tego Sędziego w wydaniu postanowienia z dnia 21 września 2011 r. stanowi o naruszeniu art. 18 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, gdyż Sędzia wydał akt, od którego później rozpoznawane było odwołanie i także brał udział w składzie rozpoznającym to odwołanie.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn.. akt II SA/Ol 955/10, odrzucił zażalenie wskazując, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu w przedmiocie oddalenia odwołania od zarządzenia przewodniczącego składu.
Na to postanowienie skarżący złożył obszerne zażalenie, ponownie podnosząc kwestię naruszenia art. 183 § 2 pkt 4 w związku z art. 18 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wskazując, że nie zgadza się z zapadłym rozstrzygnięciem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:.
zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
- 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Katalog przypadków, w których strona może złożyć zażalenie jest zatem katalogiem zamkniętym.
Natomiast stosownie do art. 103 powołanej ustawy, strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.
Z powyższego wynika zatem, że ani art. art. 194 § 1, ani art. 103 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidują wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie sprostowania, bądź też odmowy sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy.
W tej sytuacji zażalenie skarżącego na postanowienie o oddaleniu jego wniosku o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. Tym samym uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 czerwca 2012 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.