Postanowienie NSA z 15 listopada 2022 r., I OZ 508/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 lipca 2022 r., sygn. akt II SA/Po 364/22 o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia 14 marca 2022 r. nr SKO-PS-4186/4/2022 w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu opieki społecznej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Karol Kiczka przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 11 lipca 2022 r., sygn. akt II SA/Po 364/22, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.; dalej p.p.s.a.) po rozpoznaniu wniosku [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia 14 marca 2022 r. nr SKO-PS-4186/4/2022 w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu opieki społecznej.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył [...] zarzucając: błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie - tj. niezasadne uznanie, że całokształt sytuacji materialnej skarżącego nie uzasadnia wstrzymania zaskarżonej decyzji; oraz naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez niezasadne uznanie, że w niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia 14 marca 2022 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Analiza powyższych przepisów wskazuje, że ciężar wykazania wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu spoczywa na wnioskodawcy, a sąd może wstrzymać jego wykonanie, jeżeli jest spełniona co najmniej jedna ustawowa przesłanka wskazana w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2021 r., sygn. akt II OZ 852/21; postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2022 r., I OZ 577/21). Mając na uwadze powołany przepis oraz treść wniosku i zażalenia, należy przyznać rację Sądowi pierwszej instancji, który wskazał, że w sprawie nie zostały spełnione wymienione powyżej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, oparł się na ciążących na nim zobowiązaniach finansowych i wskazaniu, że całokształt jego zobowiązań uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji oraz że znajdujące się w aktach dokumenty potwierdzające sytuację materialną skarżącego są wystarczające. Skarżący wskazuje także na wysoki poziom inflacji i spadek siły nabywczej pieniądza, niepewność i niestabilność finansową skarżącego, załączając do zażalenia fragmenty zapisów z księgi przychodów za okres od stycznia do czerwca 2022 r. Zauważyć należy, że skarżący, powołując się na powyższe okoliczności, nie udokumentował stanu posiadanych kont bankowych – aktualnego wyciągu z rachunku(ów) bankowego, ewentualnie posiadanych oszczędności. Brak wykazania tych okoliczności oraz uprawdopodobnienia sytuacji materialnej powoduje, że sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji pozbawiony jest możliwości oceny czy okoliczności sprawy wskazują, że spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a zwłaszcza przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. O ile bowiem w przypadku konieczności spłaty kwoty wskazanej w zaskarżonej decyzji można mówić o powstaniu określonej szkody, to brak możliwości porównania kwoty zobowiązania wynikającego z zaskarżonego aktu z ogólną udokumentowaną sytuacją wnioskodawcy uniemożliwia wskazanie, że szkoda ta miałaby charakter znaczny. W sytuacji zaś braku jednoznacznego wykazania wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wniosek w tej sprawie nie może zostać rozpoznany pozytywnie. W konsekwencji powyższego w niniejszej sprawie brak było podstaw do uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.