Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 27 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Ke 203/18 na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną U. T. i Z. T. od wyroku z dnia 22 sierpnia 2018 r. wydanego w sprawie ze skargi U. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] lutego 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. W ocenie Sądu Wojewódzkiego braki skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Zażalenie na to postanowienie złożyli U. T. i Z. T., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 49 § 1, art. 76 § 1 w zw. z art. 178 p.p.s.a. polegające na niewłaściwym ich zastosowaniu poprzez niewezwanie strony do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego odrzucenia skargi kasacyjnej oraz art. 177a w zw. z art. 178 p.p.s.a. polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu poprzez nieuzasadnione odrzucenie skargi kasacyjnej z uwagi na nieusunięcie braków formalnych w terminie siedmiu dni, podczas gdy pełnomocnik nie otrzymał wezwania do usunięcia tych braków poprzez złożenie trzech egzemplarzy wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnik skarżących kasacyjnie nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braku skargi kasacyjnej poprzez złożenie trzech egzemplarzy wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Podniesiono, że w przesyłce doręczonej mu w dniu 13 listopada 2018 r. otrzymał jedynie wezwanie o uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W myśl art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie natomiast z art. 178 tej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarga kasacyjna U. T. i Z. T. dotknięta była brakiem formalnym, tj. nie zawierała wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. W tej sytuacji słusznie zarządzeniem z dnia 6 listopada 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżących kasacyjnie do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej została doręczona pełnomocnikowi wnoszących skargę kasacyjną w dniu 13 listopada 2018 r. W wyznaczonym terminie wykonano jedynie wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi kasacyjnej. Wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy w wymaganej liczbie egzemplarzy nie zostały przedłożone, czemu autorka zażalenia nie zaprzecza. Wobec tego Sąd I instancji trafnie odrzucił skargę kasacyjną.
Ustosunkowując się do argumentów zawartych w zażaleniu co do tego, że pełnomocnik skarżących kasacyjnie nie otrzymał przedmiotowego wezwania, uznać należy, iż nie mogą one odnieść zamierzonego skutku. Wskazać trzeba, że w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru rzeczonej przesyłki (k. 227), z którego wynika, że przesyłka została prawidłowo doręczona osobie uprawnionej w kancelarii pełnomocnika skarżących kasacyjnie do odbioru korespondencji, która potwierdziła odbiór własnoręcznym podpisem oraz pieczątką kancelarii wraz z datą odbioru. Na uwagę zasługuje też to, że powyżej miejsca, w którym uprawniona osoba potwierdziła odbiór przesyłki, w rubryce "Rodzaj przesyłki" znajduje się skrótowy opis jej zawartości, z którego wynika, że przesyłka zawierała zarówno wezwanie do uiszczenia wpisu, jak i wezwanie do usunięcia braków formalnych w postaci złożenia trzech egzemplarzy wniosku (albo oświadczenia). Zatem w chwili odbierania przesyłki można było bez trudu zweryfikować jej zawartość. Pamiętać jednocześnie należy, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 k.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą, zaś adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. W niniejszej sprawie wnoszący zażalenie nie zdołali podważyć okoliczności doręczenia ich pełnomocnikowi wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawili żadnych dowodów.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.