Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 967/22, Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia z dnia 25 listopada 2022 r. na postanowienie z dnia 4 listopada 2022 r. o odrzuceniu skargi.
Pismem z dnia 3 marca 2023 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. Następnie postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2023 r., sygn. akt I OZ 131/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił przedmiotowe zażalenie.
Zarządzeniem z dnia 4 maja 2023 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 lutego 2023 r. poprzez uiszczenie wpisu od zażalenia z dnia 25 listopada 2022 r.
Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 20 maja 2023 r., a termin na jego wykonanie upływał w dniu 29 maja 2023 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu. Jednocześnie w dniu 25 maja 2023 r. skarżący złożył zażalenie na wezwanie z dnia 4 maja 2023 r. do uiszczenia wpisu.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie z dnia 25 maja 2023 r. oraz zażalenie z dnia 25 listopada 2022 r.
Pismem z dnia 18 sierpnia 2023 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Postanowienie o odrzuceniu zażalenia skarżącego na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lutego 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu było prawidłowe.
Skierowane do skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego wynikające z prawomocnego zarządzenia stanowiło jedynie czynność o charakterze technicznym. Była to informacja wskazująca na konieczność uiszczenia wpisu (realizująca zasadę określoną w art. 6 p.p.s.a.), która nie mogła być kwalifikowana jako zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych podlegające zaskarżeniu zażaleniem w trybie art. 227 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji słusznie odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Powyższe implikowało odrzucenie zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 4 listopada 2022 r. na skutek braku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wyznaczonym terminie (do dnia 29 maja 2023 r.), o czym Sąd I instancji prawidłowo orzekł na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Ogólnikowe powołanie przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia frazy "Konstytucja, Konwencje i Ustawy." nie mogło odnieść pożądanego skutku w postaci uwzględnienia zażalenia.
W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 197 § 1 p.p.s.a.