Postanowienie NSA z 15 lipca 2011 r., I OZ 511/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2011 r., sygn. akt II SAWa 26/06 o oddaleniu wniosku A. K. o wyłączenie sędziego Iwony Dąbrowskiej, sędziego Sławomira Antoniuka, sędziego Marii Werpachowskiej, sędziego Andrzeja Kołodzieja, sędziego Ewy Kwiecińskiej, sędziego Jacka Fronczyka, sędziego Przemysława Szustakiewicza, sędziego Eugeniusza Wasilewskiego, sędziego Andrzeja Góraja, sędziego Ewy Marcinkowskiej, sędziego Ewy Grochowskiej – Jung oraz sędziego Anny Mierzejewskiej od orzekania

Sprawa

w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 26/06, oddalił wniosek A. K. o wyłączenie sędziego Iwony Dąbrowskiej, sędziego Sławomira Antoniuka, sędziego Marii Werpachowskiej, sędziego A. Kołodzieja, sędziego Ewy Kwiecińskiej, sędziego Jacka Fronczyka, sędziego Przemysława Szustakiewicza, sędziego Eugeniusza Wasilewskiego, sędziego Andrzeja Góraja, sędziego Ewy Marcinkowskiej, sędziego Ewy Grochowskiej – Jung oraz sędziego Anny Mierzejewskiej od orzekania w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2005 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że w dniu 19 stycznia 2011 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jako podstawę wniosku skarżący wskazał art. 45 ust. 1 Konstytucji w związku z wielokrotnym i rażącym naruszeniem procedury postępowania, w szczególności art. 62 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz regulaminu urzędowania sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 24 lutego 2011 r., skarżący w piśmie z dnia 23 marca 2011 r. wskazał z imienia i nazwiska sędziów, których dotyczy wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie. Podniósł przy tym, że wymienieni sędziowie składając negatywne oświadczenia zapewne nie zdawali sobie sprawy, w jak wielu postępowaniach ściśle związanych ze sprawą niniejszą orzekali, jak też dokonywali lub odmawiali dokonania czynności wstępnych mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania. W osobnym piśmie wskazał na postępowania, w ramach których sędziowie objęci wnioskiem brali udział.

Rozpoznając złożony wniosek Sąd I instancji, odwołując się do treści art. 18 i art. 19 p.p.s.a. podał, iż według znajdujących się w aktach sprawy oświadczeń sędziego Iwony Dąbrowskiej, sędziego Sławomira Antoniuka, sędziego Marii Werpachowskiej, sędziego A. Kołodzieja, sędziego Ewy Kwiecińskiej, sędziego Jacka Fronczyka, sędziego Przemysława Szustakiewicza, sędziego Eugeniusza Wasilewskiego, sędziego Andrzeja Góraja, sędziego Ewy Marcinkowskiej, sędziego Ewy Grochowskiej – Jung oraz sędziego Anny Mierzejewskiej w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki nakazujące wyłączenie sędziów z mocy ustawy, jak również nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do ich bezstronności.

Zdaniem Sądu I instancji okoliczności powołane przez skarżącego, w szczególności fakt niezadowolenia skarżącego z wydawanych przez powyższych sędziów rozstrzygnięć w innych sprawach zainicjowanych jego skargami, nie stanowią przesłanki wyłączenia tych sędziów. Nie jest bowiem dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć wydanych w sprawie z udziałem tego sędziego, nawet jeśli dopuściłby się on uchybień procesowych.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. K., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto skarżący wniósł o rozpoznanie niniejszego zażalenia w składzie trzech sędziów.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że Sąd I instancji całkowicie przeoczył oświadczenie skarżącego kwestionujące merytoryczną zawartość oświadczeń wskazanych sędziów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy.

Wskazać należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.

W niniejszej sprawie sędziowie, których wyłączenia domaga się skarżący złożyli oświadczenia, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tych oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości. W takiej sytuacji zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziów od rozpoznawania sprawy ze skargi A. K. Należy także podkreślić, iż Sąd Najwyższy stwierdził: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Skarżący nie wskazał, ani też nie udowodnił żadnych okoliczności uzasadniających wniosek, co czyni jego zarzuty nietrafnymi. Należy także podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż niezadowolenie skarżącego z wydawanych przez powyższych sędziów orzeczeń w innych sprawach zainicjowanych jego skargami, nie stanowi przesłanki wyłączenia tych sędziów.

Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek strony, co znajduje uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa.

Na marginesie należy zważyć, iż wniosek skarżącego o rozpoznanie zażalenia w składzie trzech sędziów nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 197 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 16 § 2 p.p.s.a. Sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.