Postanowienie NSA z 25 czerwca 2013 r., I OZ 516/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prezydenta Miasta S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 283/13 o zawieszeniu postępowania

Sprawa

w sprawie ze skargi Gminy Miasta S. na akt Starosty S. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmian w organizacji ruchu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 283/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi Gminy Miasta S. na akt Starosty S. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmian w organizacji ruchu.

Sąd wskazał, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2012 r. Starosta Powiatu S. orzekł – w formie decyzji – o zmianie w organizacji ruchu drogowego na ul. [...] w S. Z akt sprawy, a w tym w szczególności – z pisma Wicestarosty Powiatowego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., adresowanego do tut. Sądu wynika, że wniosek Starosty Powiatowego z dnia 4 lutego 2013 r. o stwierdzenie nieważności wskazanej decyzji Wojewoda P. przesłał w dniu 28 lutego 2013 r. do rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w G. Skarga Prezydenta Miasta S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną decyzję Starosty S. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] została złożona w dniu 20 marca 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że zgodnie z art. 56 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu stwierdzenia nieważności zaskarżanego aktu, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.

W świetle cytowanego wyżej przepisu stwierdzić należy, iż w rozpoznawanej sprawie spełnione zostały przesłanki zawieszenia postępowania sądowego. Jak wynika z akt sprawy, wniosek Starosty Powiatowego z dnia 4 lutego 2013 r. o stwierdzenie nieważności wskazanej decyzji Wojewoda P. przesłał w dniu 28 lutego 2013 r. do rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w G. Skarga Prezydenta Miasta S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną decyzję Starosty S. z dnia [...] października 2012 r. została wniesiona w dniu 20 marca 2013 r. za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Okoliczność ta nastąpiła po wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżanego aktu, bowiem wniosek w tej sprawie został zgłoszony Wojewodzie P. w dniu 4 lutego 2013 r., a w dniu 28 lutego 2013 r. przekazany, na podstawie art. 65 k.p.a., Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w G., co stosownie do art. 61 § 3 k.p.a. spowodowało wszczęcie postępowania administracyjnego na żądanie strony.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 56 w zw. z art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył Prezydent Miasta S., zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając:

1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 56 p.p.s.a., polegające na zawieszeniu postępowania w sprawie, w sytuacji braku zaistnienia przesłanek w tym zakresie;
2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

• art. 61 § 3 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że na skutek wniosku Starosty S. z dnia 4 lutego 2013 r., w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności, doszło do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie;
• art. 61 § 4 i art. 61a § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, skutkujące błędnym ustaleniem jak powyżej.

W związku z powyższym organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania zażaleniowego.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że sprawa wniosku o stwierdzenie nieważności aktu Starosty S. z dnia [...] października 2012 r. była już przedmiotem rozpoznania przez SKO w G. Mianowicie, SKO w G. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r., po rozpoznaniu wniosku Prezydenta Miasta S. o stwierdzenie nieważności w/w aktu, odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie, ze względu na brak właściwości SKO do jej rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zasadny jest zarzut naruszenia art. 61 § 3 k.p.a. Z akt sprawy wynika, że Starosta S. pismem z dnia 4 lutego 2013 r. skierowanym do Wojewody P. wniósł o stwierdzenie nieważności wydanego przez siebie aktu z dnia [...] października 2012 r. Sąd I instancji uznał, że przekazanie tego wniosku na podstawie art. 65 k.p.a., Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w G. spowodowało, stosownie do art. 61 § 3 k.p.a., wszczęcie postępowania administracyjnego na żądanie strony. Takiego stanowiska Sądu I instancji nie sposób podzielić, albowiem nie można uznać, by w sprawie stwierdzenia nieważności danego aktu organ, który wydał ten akt był stroną postępowania. W niniejszej sprawie nie mamy zatem do czynienia z wnioskiem strony o stwierdzenie nieważności aktu Starosty S. z dnia [...] października 2012 r., lecz z działaniem organu z urzędu, czego nie wziął pod uwagę Sąd I instancji, błędnie stosując art. 61 § 3 k.p.a. Z akt sprawy nie wynika także, czy faktycznie doszło do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w aktu, w szczególności, brak jest zawiadomienia o wszczęciu postępowania stosownie do § 4 art. 61 k.p.a.

W związku z powyższym uznać należy, że zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie było przedwczesne, albowiem Sąd I instancji nie ustalił, czy faktycznie doszło do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności aktu z dnia [...] października 2012 r.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.