Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 17 czerwca 2024 r. odrzucił skargę M. B. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z 30 kwietnia 2024 r. wezwał pełnomocnika ww. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego przedmiotowej skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącej. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na podany w skardze adres Kancelarii Adwokackiej i wobec nieobecności pełnomocnika skarżącej w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (w dniach 9 i 17 maja 2024 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie dla pełnomocnika skarżącej było skuteczne i zostało dokonane z upływem 23 maja 2024 r. (art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.- dalej zwanej P.p.s.a.). Mimo upływu terminu 7 dni brak formalny skargi nie został uzupełniony, stąd Sąd I instancji skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej zakwestionowała skuteczność doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Podniosła, że wezwanie zostało wysłane na właściwy adres kancelarii, jednak przesyłka zawierała błędne określenie nazwiska adresata, tj. J. zamiast J. Pełnomocnik wyjaśniła, że regularnie sprawdza na poczcie czy nie doszło do niewłaściwego wpisana w systemie doręczeniowym jej nazwiska poprzez nieujęcie tzw. polskich znaków. Wskazała, że wykrycie tak znacznej zmiany jak w niniejszym przypadku nie było możliwe, tym bardziej, iż w budynku, w którym mieści się kancelaria, swoją siedzibę ma co najmniej 10 innych adwokatów i szereg biur.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie okoliczności faktyczne związane z wystąpieniem braku formalnego skargi w postaci numeru PESEL strony nie budzą wątpliwości. Sporna natomiast pozostaje kwestia skuteczności doręczenia skarżącej zarządzenia wzywającego do uzupełnienia tego braku. W odniesieniu do powyższego wezwania WSA w Gliwicach zastosował bowiem fikcję doręczenia z art. 73 P.p.s.a., który to przepis stwarza możliwość skorzystania przez sąd administracyjny z instytucji tzw. domniemania doręczenia przesyłki. Oznacza to, że pismo "fizycznie" nie dociera do adresata, ale doręczyciel podejmuje odpowiednie, przewidziane przepisami próby doręczenia przesyłki, o czym informuje sąd w postaci właściwych adnotacji na zwróconej do nadawcy przesyłce. W takiej sytuacji sąd może uznać, że pismo zostało skutecznie doręczone. Nie jest jednakże wykluczona możliwość obalenia domniemania prawidłowości doręczenia pisma w tym trybie, jeśli strona wykaże, że nie zostały zachowane warunki skuteczności doręczenia zastępczego. W analizowanym przypadku przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została skierowana pod właściwie oznaczony adres pocztowy, prawidłowo oznaczono miasto, ulicę i numer domu– w tym zakresie nie zgłoszono zastrzeżeń. Problemem natomiast jest prawidłowość imiennego oznaczenia samego adresata, jakim w sprawie był pełnomocnik. Istotnie, zarówno na kopercie zawierającej wezwanie, jak i na przyłączonym do niej blankiecie zwrotnego poświadczenia odbioru, nazwisko adwokata zostało niewłaściwie wpisane. Posłużono się niewłaściwym nazwiskiem "J." zamiast "J.". Błąd ten niewątpliwie mógł być przyczyną faktycznego niedoręczenia przesyłki. Ocenę tę potwierdzają wyjaśnienia pełnomocnika ujęte w zażaleniu, że w budynku przy ul. [...] w K. ma siedzibę wiele firm, w tym kancelarii prawnych. W tych okolicznościach Sąd I instancji nie miał podstaw do przyjęcia fikcji doręczenia przewidzianej w art. 73 P.p.s.a. Instytucja ta musi być bowiem stosowana z zachowaniem reżimu wynikającego z przepisów prawa, w tym z poszanowaniem wymogu właściwego oznaczenia adresata, który to wymóg w niniejszej sprawie nie został dochowany.
W kontekście powyższych rozważań uznać należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego, w sytuacji, kiedy nie zostało skutecznie doręczone stronie wezwanie do uzupełnienia tego braku, stanowi naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z tej przyczyny zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.