Postanowienie NSA z 16 lipca 2008 r., I OZ 522/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny,

Rozpoznanie

w dniu 16 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Lu 865/07 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...]

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia - umorzyć postępowanie zażaleniowe -

Skład

Przewodniczący: Sędzia del. WSA - Maria Werpachowska

Uzasadnienie

Zofia Piecyk wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Lu 865/07 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca nie wykazała okoliczności dostatecznie uzasadniających uwzględnienie wniosku. Stwierdził, że za okoliczność taką nie można w szczególności uznać przedstawionej przez stronę sytuacji majątkowej. W postanowieniu podkreślono, że rodzaj obowiązku nałożonego w zaskarżonej decyzji nie wywołuje stanu, który byłby trudny do odwrócenia, skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy odwracalne. Sąd I instancji wskazał, że w niniejszej sprawie nie występuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, gdyż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczona przez skarżącego kwota będzie zwrócona wraz z należnymi odsetkami bez dodatkowych negatywnych dla skarżącej konsekwencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 14 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Lu 865/07 oddalił skargę Z. P. na wymienioną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L..

W dniu 15 lutego 2008 r. Zofia Piecyk, reprezentowana przez adwokata, wniosła zażalenie na postanowienie o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji pełnomocnik zarzucił błędne przyjęcie przez Sąd, że w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślił, że konieczność natychmiastowego zapłacenia kwoty wskazanej w decyzji organu I instancji pozbawi stronę wszelkich środków do życia, leczenia i uniemożliwi dochodzenie praw przed sądem. Wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli zaś stronie podjąć niezbędne kroki w celu zgromadzenia środków finansowych na zapłacenie opłaty adiacenckiej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione w pkt. 1 i 2, stało się bezprzedmiotowe.

W związku z tym, że przed rozpoznaniem zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, Sąd I instancji wydał wyrok oddalający skargę Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, postępowanie wszczęte na skutek zażalenia wniesionego na postanowienie oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe.

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.