Postanowienie NSA z 25 maja 2016 r., I OZ 522/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 marca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 419/15 pozostawiające bez rozpoznania wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata

Sprawa

w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 18 marca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 419/15, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), pozostawił bez rozpoznania wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata.

Sąd wskazał, że skarżący złożył wniosek w powyższym zakresie na nieobowiązującym już formularzu PPF, w związku z czym przesłano mu formularz aktualnie obowiązujący z prośbą o jego wypełnienie – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Skarżący nie odpowiedział na to wezwanie, zatem Sąd uznał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy należy pozostawić bez rozpoznania.

Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie zarzucając naruszenie art. 257 p.p.s.a. Wskazał ponadto, że Sąd powinien rozpoznać wniosek skarżącego pozytywie, bądź negatywnie, a nie pozostawić bez rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast stosownie do art. 257 p.p.s.a. wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że sąd administracyjny rozpoznaje jedynie wnioski o przyznanie prawa pomocy złożone na stosownym druku. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują żadnych wyjątków od tej reguły.

Wskazać należy, że w dniu 29 sierpnia 2015 r. weszło w życie nowe rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy przez sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1257). Na podstawie tego rozporządzenia zmianie uległ dotychczas obowiązujący formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF.

W niniejszej sprawie – jak wynika z jej akt – pismem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 listopada 2015 r. poinformowano skarżącego, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył na nieobowiązującym formularzu i wezwano go do wypełnienia, podpisania i odesłania do Sądu – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania – obowiązującego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, załączając przedmiotowy formularz. Powyższe wezwanie skarżący otrzymał w dniu 18 listopada 2015 r. osobiście kwitując jego odbiór, jednakże nie wykonał zalecenia Sądu.

Mając na uwadze powołane na wstępie brzmienie art. 257 p.p.s.a., uznać należy, że zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 marca 2016 r. uznać należy za prawidłowe, bez względu na przyczynę niezłożenia wniosku w stosownej formie. Oceny zgodności z prawem powyższego zarządzenia nie mogą zmienić zarzuty sformułowane w zażaleniu. Mają one bowiem charakter ogólny i nie podważają stanowiska Sądu I instancji zaprezentowanego w zarządzeniu o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Wskazać jednocześnie należy, że pozostawienie przedmiotowego wniosku bez rozpoznania nie wyklucza ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Wniosek taki podlega merytorycznemu rozpoznaniu tylko wówczas, gdy zostanie złożony na wymaganym formularzu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.