Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił J. S. przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący, pomimo wezwania i doręczenia mu formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem wypełnienia i złożenia go w Sądzie, w zakreślonym terminie żądania nie wypełnił. W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 257 i 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji zaskarżonego postanowienia.
Zażalenie na to postanowienie wniósł J. S., domagając się przyznania mu prawa pomocy z uwagi na chorobę psychiczną oraz niemożność poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący odniósł się do okoliczności nie związanych z zaskarżonym orzeczeniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu jako wydane z naruszeniem prawa.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony winien być na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Przedmiotowej sprawie J. S. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niego pełnomocnika z urzędu. Wniosek ten nie był złożony na formularzu, skarżący został więc wezwany przez Sąd do uzupełnienia jego braków. Wezwanie to doręczone było skarżącemu w dniu 6 lutego 2009 r., wraz z pouczeniem o siedmiodniowym terminie na jego wykonanie. Z pismem zawierającym wezwanie skarżący otrzymał także urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. W zakreślonym terminie wezwanie Sądu nie zostało jednak wykonane, zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze art. 257 wskazanej ustawy, winien zarządzić o pozostawieniu wniosku J. S. bez rozpoznania, zamiast tego wydane zostało jednak postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. Orzeczenie to, jako naruszające art. 257 P.p.s.a., podlega uchyleniu, a wniosek skarżącego należy pozostawić bez rozpoznania z podanych wyżej przyczyn.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.