Postanowienie NSA z 1 lipca 2014 r., I OZ 526/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 1 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Op 208/14 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił wniosek J.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Sad wskazał, iż skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a postanowieniem z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt II SO/Op 12/14 referendarz sądowy odmówił jej przyznania tego prawa. Postanowienie to doręczone zostało skarżącej w dniu 17 marca 2014 r., a zażalenie nie zostało wniesione. W ocenie Sądu w tym dniu ustąpiła przyczyna uchybienia terminu i rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który upływał z dniem 24 marca 2014 r. Jednak wniosek taki złożony został dopiero w dniu 1 kwietnia 2014 r., wraz ze skargą. Zdaniem Sądu oznaczało to, iż wniosek skarżącej uznać trzeba było za spóźniony i podlegający odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.".

Zażalenie na to postanowienie wniosła J.M. podnosząc, iż Sąd błędnie przyjął, że niezaskarżenie postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy miało wpływ na uchybienie terminu do wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Przywrócenie uchybionego terminu, zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., możliwe jest jedynie w wypadku, gdy uchybienie nastąpiło bez winy strony. Art. 87 § 2 tej ustawy składa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu na stronę, która domaga się przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu. Z kolei art. 88 P.p.s.a. nakazuje odrzucenie wniosku, który jest spóźniony lub z innych przyczyn niedopuszczalny.

W przedmiotowej sprawie J.M. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż wniosek ten był spóźniony i jako taki podlegał odrzuceniu. Stanowisko to uznać należy za zasadne.

Nie ma bowiem racji skarżąca, która stwierdziła, że Sąd przyjął, że powodem odrzucenia jej wniosku o przywrócenie terminu było niezaskarżenie postanowienia z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt II SO/Op 12/14, którym referendarz sądowy odmówił jej przyznania prawa pomocy. W istocie przyczyną odrzucenia był fakt, iż wniosek o przywrócenie terminu wniesiony został po upływie siedmiodniowego terminu, wynikającego z art. 87 § 1 P.p.s.a. Prawidłowo bowiem Sąd przyjął, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustąpiła w dniu 17 marca 2014 r., kiedy to doręczono skarżącej powyższe postanowienie. W tym dniu dowiedziała się ona bowiem o tym, iż nie zostanie jej przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika celem sporządzenia skargi, zatem winna ona sporządzić ten środek zaskarżenia osobiście i wnieść go – razem z wnioskiem o przywrócenie terminu. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, jednakże skarga, wraz z odpowiednim wnioskiem, złożona została dopiero w dniu 1 kwietnia 2014 r., a zatem z uchybieniem terminu do żądania przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Termin ten upłynął bowiem w dniu 24 marca 2014 r., na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd I instancji. Tym samym za prawidłowe uznać trzeba stanowisko Sądu, iż wniosek skarżącej, jako spóźniony, podlegał odrzuceniu, a wydane w tym zakresie postanowienie jest zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.