Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił A.J. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". który stanowi, iż nie można przyznać stronie prawa pomocy w razie oczywistej bezzasadności skargi. Sąd podniósł, iż skarga A.J. wniesiona została na decyzję Prezydenta Miasta Puławy, który jest organem I instancji, a co za tym idzie strona nie wykorzystała wszystkich środków zaskarżenia, przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym. Okoliczność ta jest podstawą do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., jednocześnie przesądzając o oczywistej bezzasadności wniesionego środka zaskarżenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A.J., podnosząc między innymi, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działa na niekorzyść jego dzieci.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Za oczywiście bezzasadną można uznać jedynie skargę, która bez potrzeby jej merytorycznego badania i bez konieczności dokonania wnikliwej analizy podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z taką sytuacją do czynienia mamy w przedmiotowej sprawie. A.J. wystąpił bowiem ze skargą, skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na decyzję Prezydenta Miasta Puławy z dnia [...].02.2011 r., wydaną w przedmiocie świadczeń rodzinnych na dzieci skarżącego. Dyrektor był w niniejszej sprawie organem I instancji, a od decyzji wydanej przez niego przysługiwało stronie odwołanie. Wniesienie skargi przed wykorzystaniem wszystkich przysługujących stronie środków odwoławczych, służących jej w postępowaniu przed organami administracji, dawało podstawę do odrzucenia jej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a.
Zasadnie więc Sąd I instancji ocenił, iż skarga złożona przez skarżącego jest oczywiście bezzasadna i w związku z tym prawidłowo zastosowany został art. 247 cytowanej ustawy i prawo pomocy nie może być stronie przyznane.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.