Uzasadnienie
T. M. pismem z dnia 3 kwietnia 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 27 lutego 2012 r. oddalającego jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2012 r. wezwał T.M. do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez określenie momentu w postaci daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu, czyli nieświadomość obowiązku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowiąca skutek uchybienia ustawowego terminu do jego złożenia – w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
T.M. w odpowiedzi na powyższe wezwanie nadesłał w dniu 23 kwietnia 2012 r. pismo o identycznej treści jak wniosek, nie wskazując jednak daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 31 maja 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 2443/11 pozostawił wniosek T.M. z dnia 3 kwietnia 2012 r. bez rozpoznania.
W uzasadnieniu zarządzenia odwołując się do treści art. 45 i art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) stwierdził, że pismo skarżącego z dnia 3 kwietnia 2012 r. jest pismem procesowym, zaś niedopełnienie przez wnoszącego pismo czynności procesowej, polegającej na określeniu momentu w postaci daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu, czyli nieświadomość obowiązku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 lutego 2012 r., należy traktować jako brak formalny podlegający, na zarządzenie przewodniczącego, usunięciu w ramach tzw. postępowania naprawczego przewidzianego w art. 49 § 1 ww. ustawy. W związku z faktem, iż strona nie uzupełniła ani nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący, na podstawie art. 49 § 2 ww. ustawy, pozostawił pismo bez rozpoznania.
Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia T.M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu stwierdził, iż fakt niezłożenia wniosku w terminie był niezawiniony z uwagi na błędne zrozumienie pouczenia pisma. Wskazał jednocześnie, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 29 marca 2012 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 49 § 1 ust. 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a).
Na wstępie wskazać należy, iż powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismom strony prawidłowego biegu, tzn. wywołanie przez pisma procesowe właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu.
W niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 3 kwietnia 2012 r. wpłynął wniosek T.M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Treść tego pisma nie pozwalała na nadanie mu dalszego biegu, gdyż nie sprecyzowano w nim daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zasadnie wezwał wnioskodawcę do określenia daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W związku z powyższym, skoro wnioskodawca w zakreślonym terminie, pisma z dnia 3 kwietnia 2012 r., nie sprecyzował, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 49 § 2 P.p.s.a., zasadnie orzekł o pozostawieniu tego pisma bez rozpoznania.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.