Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw M.O. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 kwietnia 2013 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż postanowienie referendarza doręczone było skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2013 r. Sprzeciw strony od tego postanowienia złożony został w dniu 2 maja 2013 r., a skarżący dołączył do niego kartę leczenia szpitalnego, z którego wynikało, iż był on hospitalizowany w dniach od 8 marca do 15 kwietnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż sprzeciw złożony został po upływie siedmiodniowego terminu wynikającego z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", wobec czego odrzucił go na podstawie art. 259 § 2 tej ustawy.
Zażalenie na to postanowienie wniósł M.O., domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i ustanowienia dla niego adwokata z urzędu. Skarżący podniósł, iż jest osobą chorą psychicznie, niepełnosprawną i utrzymującą się jedynie ze świadczenia rentowego i z pomocy społecznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 259 § 1 P.p.s.a. sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego wydanego co do odmowy przyznania prawa pomocy należy wnieść do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie postanowienie referendarza sądowego odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy doręczone było mu w dniu 22 kwietnia 2013 r., zatem termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 29 kwietnia 2013 r. Zatem sprzeciw wniesiony w dniu 2 maja 2013 r. wniesiony był po terminie, słusznie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił go na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.
Podkreślić trzeba, iż odrzucenie sprzeciwu nie zamyka skarżącemu drogi do dochodzenia prawa pomocy. Strona ma prawo bowiem do wystąpienia z takim żądaniem ponownie, na każdym etapie postępowania.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.