Uzasadnienie
I OZ 531/16
Uzasadnienie
Postanowieniem z dniu 13 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 1646/15 (dalej postanowienie z 13 listopada 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] (dalej decyzja z [...] marca 2015 r.) w zakresie punktu VIII w sprawie ze skargi E. K. i P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że punkt VIII decyzji z [...] marca 2015 r. nie należy do osnowy tej decyzji. Rozstrzygnięciem decyzji jest bowiem orzeczenie zawarte w punkcie I i II, a dotyczące ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości i ustalenia czynszu symbolicznego z tego tytułu. Punkt VIII decyzji określa konkretne warunki oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste, które to warunki mogą być istotne z punktu widzenia przyszłej umowy cywilnoprawnej, zawartej w formie aktu notarialnego. Zagadnienia przyszłego przeniesienia w umowie o oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste z równoczesną sprzedażą położonych na niej boksów garażowych i określające warunki sprzedaży tych boksów nie są elementem rozstrzygnięcia decyzji z [...] marca 2015 r., wydanej w trybie art. 7 ust. 1 i 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279).
Stwierdzenia zawarte w punkcie VIII tej decyzji mają charakter wyłącznie informacyjny i nie tworzą rozstrzygnięcia decyzji, o którym mowa w art. 107 § 1 kpa oraz nie wiążą organu na mocy art. 110 kpa. Wobec czego decyzja z [...] marca 2015 r. w zakresie punktu VIII nie uzyskuje cechy ostateczności i wykonalności. Kwestionowanych stwierdzeń zawartych w punkcie VIII nie dotyczy też powaga rzeczy rozstrzygniętej (res iudicata). Powyższe czyni niemożliwym uwzględnienie przedmiotowego wniosku skarżących o wstrzymanie punktu VIII decyzja z [...] marca 2015 r. (k. 25-27 akt sądowych).
W zażaleniu (nazwanym omyłkowo "skargą") E. K., zarzuciła:
- błędne określenia treści wniosku, niezgodnie z wolą skarżącej,
- żądanie wskazania określonych części treści decyzji w sytuacji, w której strona została pozbawiona możliwości zapoznania się dokładnie z treścią decyzji,
- błąd w ustaleniu, że pkt VIII decyzji ma wyłącznie charakter informacyjny.
Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wstrzymanie wykonania decyzji dotyczącej boksu garażowego (k. 36-38 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa). Sąd może wydać na wniosek skarżącego postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zarzut błędnego określenia treści wniosku okazał się niezasadny. Skarżąca w sposób jasny i wyraźny wskazała, że "wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji nr [...] w części dotyczącej boksu garażowego zajmowanego przez skarżących pkt VIII decyzji" (s. 1, 8 akapit 2, s. 10 skargi). Skarga pisana jest językiem prawniczym i znamionuje dużą kulturę prawną Autora. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie nasuwał żadnych wątpliwości co do jego zakresu. Wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ppsa może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego i tylko w granicach określonych wnioskiem. Niezasadnie w zażaleniu skarżąca podnosi, że "Posłużenie się wyrażeniem "wnoszę o wstrzymanie wykonania decyzji nr [...] w części dotyczącej boksu garażowego zajmowanego przez skarżących" oznacza ze wszystkie elementy rozstrzygnięcia decyzji dotyczące ustanowienia prawa użytkowani wieczystego oraz inne rozstrzygnięcia dotyczące prawa skarżącej do boksu garażowego są objęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania" pozostają w sprzeczności z jasnym wnioskiem i jego uzasadnieniem i są nieuprawnione (art. 65 § 1 i 2 kc). Sąd nie miał obowiązku wzywania strony do uzupełnienia wniosku.
Brak "dostępu do treści decyzji" skarżącej nie ma wpływu na trafność zaskarżonego postanowienia.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z 13.8.2009 r., I OZ 779/09, Lex 552417). Przesłanki te odnoszą się do zdarzeń przyszłych, które mogą stanowić efekt wykonania zaskarżonego aktu. Jedną z wymienionych przez ustawodawcę przesłanek jest spowodowanie wykonaniem zaskarżonego aktu trudnych do odwrócenia skutków. Mogą one mieć zarówno charakter prawny, jak i faktyczny. Pojęcie skutków aktu lub czynności, tym się wyróżniających, że trudno je odwrócić, będzie związane z prawnymi i faktycznymi następstwami rozstrzygnięcia o istocie sprawy, o prawach lub obowiązkach stron. Rodzaj i zakres ich wystąpienia musi być oceniony na podstawie prawa obowiązującego oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znajdują się podmioty uprawnione lub obciążone obowiązkami, a także kompetencji organu do ich egzekwowania w danym czasie (postanowienie NSA z: 14.12.2010 r., II OZ 1309/10, Lex 743786; 4.1. 2011 r., II OZ 1306/10, Lex 743783; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 228-229, uw. 12). W doktrynie podkreśla się przy tym potencjalność wystąpienia tych skutków. Nie jest wymagane, by w jakimkolwiek zakresie skutki te rzeczywiście wystąpiły lub przynajmniej się ujawniły (T. Woś, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 497-499, uw. 22-23).
Wstrzymanie wykonania dotyczyć może jedynie sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013, uw. 7 do art. 61 i aprobowane przez Komentatora orzecznictwo i piśmiennictwo; J. P. Tarno – op. cit., s. 224-225 uw. 5). Do wykonania nie kwalifikują się wszelkie akty odmowne (postanowienie NSA z: 6.12.2007 r., II GZ 190/07; 23.7.2009 r., II FZ 282/09; 25.3.1998 r., II SA 4730/97, ONSA 1999/1/23, aprobowane przez T. Wosia w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 s. 485-491 uw. 3-7; postanowienie NSA z 17.7.2006 r.- I FZ 281/06 z aprobującą glosą A. Skoczylasa - OSP 2007/6/76).
Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, że punkt VIII decyzji z [...] marca 2015 r. nie należy do osnowy ww. decyzji. Rozstrzygnięciem decyzji jest bowiem orzeczenie zawarte w jej punkcie I i II a dotyczące ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości i ustalenia czynszu symbolicznego z tego tytułu, odpowiadających art. 7 ust. 1 i 2 dekretu.
Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa oddalił zażalenie.