Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Sąd I instancji uznał, że skarga podlegała odrzuceniu, gdyż została złożona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a.").
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie podnosząc, że nie został jeszcze rozpoznany jego wniosek o wyłączenie sędziego WSA Barbary Rymaszewskiej, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia. Ponadto skarżący wskazał, że "nie obowiązują go terminy grupy przestępczej, co wielokrotnie udowadniał".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. Z akt sprawy wynika, że odpis zaskarżonej decyzji SKO w P. został doręczony skarżącemu w dniu 21 stycznia 2019 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął więc w dniu 20 lutego 2019 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 22 lutego 2019 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe). Została ona zatem złożona przez skarżącego z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe uznać należało, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zasadnie odrzucił przedmiotową skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu.
Odnosząc się natomiast do podnoszonych w zażaleniu kwestii dotyczących braku rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego WSA Barbary Rymaszewskiej, należy wskazać, iż taki wniosek skarżący zawarł dopiero w zażaleniu na wydane przez tego sędziego postanowienie z dnia 27 marca 2019 r. Nie jest zatem zasadny zarzut, że postanowienie to wydał sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.