Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 września 2020 r., sygn. akt: I SPP/Wa 36/20 odrzucił sprzeciw K.W. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2020 r., wskazując, że sprzeciw ten został złożony z uchybieniem terminu. Sąd wyjaśnił, że postanowienie wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia zostało doręczone K.W. w dniu 27 lipca 2020 r., co oznacza, że wniesiony w dniu 4 sierpnia 2020 r. sprzeciw nie został skierowany do Sądu w terminie określonym w art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) zwanej dalej p.p.s.a.
K.W wywiodła od powyższego postanowienia zażalenie, w którym wniosła o uchylenie lub zmianę postanowienia i ponowne rozpatrzenie sprawy, domagając się jednocześnie wyłączenia sędziego WSA Marioli Kowalskiej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zawarty w zażaleniu wniosek o wyłączenie sędziego WSA pozostawał poza kompetencjami Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2020 r. nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z przywołanym przez Sąd I instancji przepisem art. 259 § 1 p.p.s.a. sprzeciw wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Skoro zatem postanowienie referendarza sądowego z dnia 9 czerwca 2020 r. zostało skarżącej doręczone w dniu 27 lipca 2020 r., to warunkiem skutecznie wniesionego sprzeciwu było złożenie go w terminie do dnia 3 sierpnia 2020 r. W takich okolicznościach faktycznych sprawy, sprzeciw nadany w placówce pocztowej w dniu 4 sierpnia 2020 r. został wniesiony z uchybieniem terminu. Z tej przyczyny nie mogło zostać uznane za usprawiedliwione zażalenie na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu, a tym samym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.