Postanowienie NSA z 8 lipca 2014 r., I OZ 532/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 201/12 odrzucające zażalenie J. W. i M. W. na postanowienie z dnia 23 stycznia 2014 r. odmawiające D. W. i M. W. zmiany ostatecznego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 16 maja 2012 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Wiesław Morys przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 201/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. W. i M. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 23 stycznia 2014 r., odmawiające D. W. i M. W. zmiany ostatecznego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 16 maja 2012 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy, w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, iż postanowienie z dnia 23 stycznia 2014 r. dotyczy jedynie wniosku D. W. i M. W. o przyznanie prawa pomocy, a więc jedynie ich interesu prawnego i ich obowiązków. Stosownie do art. 252 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy, dlatego też Sąd uznał, iż zażalenie J. W. i M. W. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Pismem z dnia 14 kwietnia 2014 r., uzupełnionym następnie pismem z dnia 19 maja 2014 r., D. W., M. W., M. W. i J. W. wnieśli na powyższe postanowienie zażalenie, domagając się jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W zaskarżonym postanowieniu Sąd prawidłowo wskazał, że zażalenie M. W. i J. W. na postanowienie Sądu z dnia 23 stycznia 2014 r. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne, gdyż postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie toczyło się z ich wniosku. Zgodnie bowiem z art. 252 § 3 P.p.s.a., postanowienie o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Natomiast zażalenie na to postanowienie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. A zatem z brzmienia powyższego przepisu wynika, że krąg stron w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy ograniczono tylko do podmiotu występującego z takim wnioskiem, a ponadto prawo do zaskarżania orzeczeń dotyczących prawa pomocy przyznano tylko tym osobom. Tym samym strona nie występująca z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma legitymacji do wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w tym przedmiocie.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2014 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa. M. W. i J. W. nie byli bowiem osobami uprawnionymi do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy, jakie zgodnie z art. 252 § 3 P.p.s.a. przysługuje jedynie wnioskodawcy, którymi w sprawie niniejszej byli D. i M. W. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.