Postanowienie NSA z 31 lipca 2012 r., I OZ 533/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 137/12 o oddaleniu w pkt 1 wniosku o sprostowanie oraz o oddaleniu w pkt 2 wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia 27 kwietnia 2012 r. odrzucającego wniosek J. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem postanawia:

Skład

Sędzia NSA Joanna Runge- Lissowska przewodniczący

Sentencja

1. oddalić zażalenie na pkt 1 zaskarżonego postanowienia;
2. odrzucić zażalenie na pkt 2 zaskarżonego postanowienia

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 18 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 137/12 w pkt 1 oddalił wniosek J. C. o sprostowanie postanowienia z dnia 27 kwietnia 2012 r., a w pkt 2 oddalił wniosek skarżącego u uzupełnienie tego postanowienia.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r. został odrzucony wniosek J. C. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem WSA w Szczecinie z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt II SO/Sz 11/11 odrzucającym jego wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Ł. Pismem datowanym na dzień 7 maja 2012 r. skarżący złożył wniosek o sprostowanie wydanego postanowienia oraz o jego uzupełnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalając wyżej wymienione wnioski stwierdził, że postanowienie z dnia 27 kwietnia 2012 r. nie zawiera wymienionych w przepisie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.) niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Treść tego orzeczenia jest jasna i jednoznaczna i nie istnieją żadne logiczne przesłanki, które nakazywałyby jego sprostowanie.

Ponadto stwierdzenia zawarte we wniosku J. C. o uzupełnienie postanowienia nie mogą być uwzględnione, ponieważ prowadziłyby do uzupełnienia postanowienia o rozpatrzenie kolejnych zarzutów, w sytuacji gdy sąd skargę już rozpoznał.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. C., domagając się stwierdzenia jego nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Z przepisu art. 156 § 1 w związku z art. 166 P.p.s.a. wynika możliwość sprostowania niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w postanowieniu. Jest to konstrukcja procesowa, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia zaskarżonego aktu lub czynności. Błąd pisarski może polegać np. na niewłaściwym przywołaniu nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu czy wreszcie błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych, inna oczywista omyłka może zaś polegać np. na wadliwej nazwie orzeczenia.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2012 r. błędów pisarskich lub rachunkowych oraz oczywistych omyłek wymagających sprostowania.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie. Żaden z przepisów cytowanej ustawy nie przewiduje jednak możliwości złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia czy wyroku. Postanowienie takie może być przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego na etapie rozpoznania środka odwoławczego od orzeczenia, o którego uzupełnienie strona wystąpiła

W tej sytuacji, zażalenie J. C. na pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 maja 2012 r., jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 i art. 180 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.