Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 października 2011 r. sygn. akt II SO/Kr 14/11 wymierzył Burmistrzowi Miasta R. grzywnę w wysokości 5000 zł oraz zasądził od Burmistrza Miasta R. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w związku z nieprzekazaniem skargi E.Ż. z dnia 13 czerwca 2011 r.
Powyższe postanowienie wraz z pisemnym uzasadnieniem zostało doręczone Burmistrzowi Miasta R. w dniu 16 listopada 2011 r. (karta nr 32 – akt sądowych).
W dniu 16 grudnia 2011 r. (data stempla pocztowego) Burmistrz Miasta R., reprezentowany przez radcę prawnego, wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego ze środkiem zaskarżenia zatytułowanym "Skarga kasacyjna", w którym zarzucając naruszenie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) domagał się uchylenia ww. postanowienia z dnia 17 października 2011 r. i oddalenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu stwierdził, że na postanowienie o ukaraniu grzywną przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Wskazał, że postanowienie o wymierzeniu grzywny kończy postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej, przysługuje więc od niego skarga kasacyjna, a wniesienie zażalenia jest niedopuszczalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r. sygn. akt II SO/Kr 14/11 zażalenie na powyższe postanowienie odrzucił.
W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny, wymieniony w art. 55 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 P.p.s.a., a od postanowienia o ukaraniu grzywną zgodnie z art. 173 § 1 in fine P.p.s.a. w związku z art. 194 § 1 pkt 10 P.p.s.a. służy stronie zażalenie, a nie skarga kasacyjna.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji środek zaskarżenia złożony przez Burmistrza Miasta R., mimo, że został określony jako skarga kasacyjna w istocie stanowi zażalenie. Stosownie do treści art. 194 § 2 P.p.s.a. termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Skoro termin ten upłynął w dniu 23 listopada 2011 r., to zażalenie, nadane w placówce pocztowej w dniu 16 grudnia 2011 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Z tych względów uznał, że w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., podlegało ono odrzuceniu.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia Burmistrza Miasta R., do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 2 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarga kasacyjna stanowiła w istocie zażalenie, a w konsekwencji jako wniesione z uchybieniem terminu podlegało odrzuceniu.
E.Ż. w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym, w myśl art. 55 § 1 tej ustawy w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Od postanowienia, o którym mowa w art. 55 § 1 zdanie drugie P.p.s.a. zgodnie z art. 173 § 1 in fine P.p.s.a. w zw. z art. 194 § 1 pkt 10 P.p.s.a. służy stronie zażalenie, a nie skarga kasacyjna (por. uchwała NSA z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FPS 1/08 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). A zatem środkiem odwoławczym, który przysługuje stronie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie wymierzenia grzywny jest zażalenie.
Zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 października 2011 r. sygn. akt II SO/Kr 14/11 o wymierzeniu Burmistrzowi Miasta R. grzywny w wysokości 5000 zł w związku z nieprzekazaniem skargi E.Ż. z dnia 13 czerwca 2011 r. został doręczony organowi w dniu 16 listopada 2011 r. (karta nr 32 – akt sądowych), a środek odwoławczy w postaci zażalenia, błędnie nazwany przez pełnomocnika organu skargą kasacyjną wniesiono dopiero w dniu 16 grudnia 2011 r. (data stempla pocztowego, karta nr 54 – akt sądowych).
W związku z powyższym stwierdzić należy, iż Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że powyższe zażalenie jako złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia podlegało odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.