Postanowienie NSA z 3 lutego 2010 r., I OZ 54/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Ż na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 408/09 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku

Sprawa

w sprawie ze skargi A. Ż na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 18 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 408/09 odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego sądu z dnia 14 października 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 408/09.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że oświadczenie skarżącej nie może być wystarczającą podstawą do uprawdopodobnienia braku jej winy w uchybieniu terminu. Mimo, iż na stronie ciąży obowiązek jedynie uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, to obok jej oświadczenia muszą znajdować się jeszcze dodatkowe dowody, które uwiarygodnią jej twierdzenia. Wynika to z istoty wskazanej regulacji, zatem skarżąca zobowiązana była do wykazania, że niezłożenie w wyznaczonym terminie wniosku było uzasadnione, a złożone przez nią oświadczenie jest niewystarczającym dowodem występowania braku jej winy.

Ponadto Sąd podniósł. iż nie neguje prawdziwości twierdzeń skarżącej, jednakże akcentuje jedynie to, że twierdzenia jej nie znajdują potwierdzenia w żadnych innych dowodach (np. zaświadczenie lekarskie).

Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła A. Ż. Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że mieszka sama i stara się nie obciążać bliskich swoimi problemami. Jednocześnie wskazała, że nie korzystała z pomocy lekarskiej, ponieważ została pozbawiona statusu osoby bezrobotnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 P.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kryterium braku winy, wynikające z powyższych przepisów, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności, takiej której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie wypełniła dyspozycji art. 87 § 2 P.p.s.a.

Podnoszone przez skarżącą argumenty dotyczące choroby nie zostały poparte jakimikolwiek dowodami. Trafnym jest przy tym stanowisko wyrażone w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, że nawet w sytuacji gdy skarżąca ze względu na swój stan zdrowia nie mogła nadać wniosku o sporządzenie uzasadnienia osobiście mogła to zrobić korzystając np. z pomocy innych osób. Złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest bowiem ani czynnością skomplikowaną, ani czynnością, której należy dokonać w sądzie osobiście.

Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności świadczących o braku jej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku znajduje oparcie w aktach sprawy, w której oprócz wyjaśnień skarżącej dotyczących jej złego samopoczucia mającego usprawiedliwiać opóźnienie w złożeniu wniosku, brak jest jakichkolwiek informacji je potwierdzających.

Mając powyższe na uwadze na mocy art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.